صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٩ - در امور شخصيه خطاب به آقاى سيد احمد خمينى و بستگان
شيخ حسينعلى منتظرى- دامت بركاته- است و تحت نظر ايشان بايد به مصارف شرعى برسد، و اگر خداى نخواسته براى ايشان حادثهاى رخ دهد، امر وجوه شرعيه با رهبر يا رهبرانى است كه مجلس خبرگان تعيين مىنمايند. [١] ٢- كليه اثاث منزل كه در قم و يا تهران دارم، متعلق به مادر محترمه فرزندان من است.
بعض از آنها از شخص خودشان بوده و آنچه از من بوده است به ايشان هبه كردم و تحت يد ايشان است.
و در اين جمله دو تخته قالى بزرگ است كه از سهم سادات است و من به طور موقت از آنها اجازه استفاده دادهام. بايد پس از من به مصرف سادات برسد. و بعض اثاث هم امانتى است كه احمد مطلع است و به صاحبانش بايد رد كند. كتابهايى كه در قم و تهران دارم كه مقدار ناچيزى است در اختيار احمد است. اگر خودش احتياج دارد بر دارد، و اگر حسين [٢] برادرزادهاش لازم دارد به او بدهد، و الّا در يك كتابخانه عمومى بگذارد و وقف آن نمايد. و مقدارى مختصر پول نقد دارم كه از وجوه شرعيه نيست و محل آن از محل وجوه جدا است و نوشتهام كه آنچه در آنجا است از شخص خودم مىباشد، و پس از من از ورثه است؛- على ما فرضه اللَّه تعالى- [٣]. ممكن است در خمين ملك مختصرى داشته باشم كه حضرت حجت الاسلام آقاى پسنديده مطلع هستند. آن هم پس از من از ورثه است. [٤] ٣- منزل معروف كه در قم دارم، مال شخصى است كه پس از من به ورثه مىرسد. و وصيت من آن است كه منافع آن مادامى كه مادر فرزندانم [٥] حيات دارند از ايشان است و اميد است فرزندان من و ايشان اين وصيت را اجازه دهند كه اين مخدّره محترمه به همه ما
[١] به موجب وصيت بعدى امام خمينى، امر مربوط به وجوه شرعى به شوراى مديريت حوزه علميه محول گرديد
[٢] آقاى سيد حسين خمينى، فرزند آقاى سيد مصطفى خمينى
[٣] يعنى تقسيم آنچه بر جاى مانده «ما تَرَك» بر اساس احكام فقهى در باب ارث (فرايض) مىباشد
[٤] امام خمينى، بعداً ملك مختصر و موروثى خويش در خمين را طى فرمانى به فقرا هبه كردند
[٥] خانم خديجه ثقفى، همسر امام خمينى؛ كه در تمام رنجهاى دوران غربت و قيام و حبس و حصر و تبعيد امام در رنجهاى ايشان شريك و چون يارى وفادار تا پايان عمر امام همراه و همفكر او باقى ماند.