جلو گرفته است، تاريكيها را روشن مى‌كند. هر قدمى كه شما برمى‌داريد، مى‌رويد و هيچ وقت نگذاشت به اينكه اين ملت سست بشود؛ كشته‌ها داد، همه جنايتها بر او وارد شد، لكن عقب ننشست. اين معنا اين بود كه راهش را پيدا كرده بود. وقتى كه راه مستقيم پيدا شد، رفتنش آسان است. عمده آن است كه در اول راه اين منحرفين معوج كنند راهها را و معوج كنند، و يكى بكشد از اين طرف، يكى بكشد از آن طرف: مَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ و ضالين. [١] آنها از يك طرف مى‌كشند، اينها از يك طرف مى‌كشند. وقتى اين طور شد، انسان راهش كه عوض شد، ديگر در آن غلطك كه افتاد، مى‌رود تا آخر؛ يعنى، در انحراف تا آخر مى‌رود. بايد راه را پيدا كرد. اگر راه پيدا شد، انسان مى‌رود و بحمد اللَّه، الآن ايران راهش را پيدا كرده است. و من اميدوارم كه هر روز هم محكمتر در اين امر بشود و بهتر حركت كند.

تبيين خط مشى سفارتخانه‌هاى جمهورى اسلامى‌

و سفارتخانه‌ها اميدوارم كه حالا كه مال خودتان شده است و يك حاكمى بر سرتان نيست كه فشار بياورد كه چه بكنيد و بايد خودتان عمل بكنيد، سفارتخانه‌ها بايد سفارتخانه‌هايى باشند كه در صراط مستقيم انسانيت سير بكنند. صراط مستقيم انسانيت هم اين نيست كه ما نماز بخوانيم، بايد آن را هم بخوانيم، اما سفارتخانه بايد از تحت سلطه غير بيرون بيايد، تصرفاتى كسى بر او نداشته باشد، الّا خود دولت، الّا خود وزارت خارجه. يك راه باشد، نه اينكه بكشندش از اين طرف و از آن طرف؛ چنانچه پيشتر خوب، آن طور بود كه يا اين طرف مى‌كشيدند و مى‌بردندش يا آن طرف مى‌كشيدند و مى‌بردندش. گرفتاريهاى ما همين بود كه وابستگى طورى شده بود كه بازكردن اين وابستگى و برداشتن اين قيد از گردنها كار بسيار مشكلى بود. لكن بحمد اللَّه، تا كنون ملت ما و دولت ما موفق شده است و امروز هم بايد همين طور باشد؛ يعنى، در هر قدمى كه‌

[١] اشاره است به آيه ٧ سوره فاتحة الكتاب: «صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ‌»؛ راه آنان كه به آنها انعام نمودى؛ نه راه كسانى كه بر آنها خشم گرفتى، و نه راه گم‌گشتگان.