صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٩ - وظيفه حوزههاى علميه در تربيت قاضى

دست آنها مى‌آيد به احدى غير از آنجايى كه بايد گفته بشود نگويند. عِرض‌ [١] مردم، حيثيت مردم از امورى است كه خداى تبارك و تعالى درباره او بسيار تأكيد كرده است، و اسلام درباره او بسيار پافشارى كرده است. قاضيهاى محترم دادسراها و ساير جاها، كسانى كه متكفل قضا هستند يا بازرسى هستند، در هر جا كه هستند اينها بايد امين باشند و ان شاء اللَّه هستند. و بايد مطالبى كه از اشخاص، آنها كه سر و كارشان با اعراض مردم است، سر و كارشان با حيثيات مردم است، با جان مردم است، با ناموس مردم است، اگر بنا باشد كه به غير آن راهى كه خدا تعيين كرده است يك راه ديگر بروند و خداى نخواسته، افشاى اسرار مردم را بكنند، و لو يك انسانى باشد معصيت‌كار، آن را افشا بخواهند بكنند، الّا آنهايى كه معصيت را علن‌ [٢] مى‌كنند، آنها ديگر احترامى ندارند در اسلام. آن كسى كه علناً آمده است در خيابان و كار خلاف مى‌كند، اين ديگر احترام ندارد. اما آنهايى كه تحفظ مى‌كنند بر اين مسائل، در خلوت يك كار خلاف مى‌كنند، بر فرض اينكه شما مطلع شديد، جايز نيست برايتان كه اين را افشا كنيد حتى براى برادرتان، حتى براى اهل منزلتان. بنا بر اين، از امور مهمى كه براى قاضى، براى آن اشخاصى كه بازپرس هستند، براى سازمان بازرسى، از امور مهمى كه بايد مراعات كنند، اين است كه امين باشند در آن امرى كه به آنها محول شده است؛ و اين طور نباشد كه سازمانى باشد براى بازرسى و آن وقت خودش معصيت خداى نخواسته بكند و افشا كند اسرار مردم را؛ و همان جايى كه بايد گزارش بدهد، بيش از او تعدى به هيچ وجه نبايد بكند.

وظيفه حوزه‌هاى علميه در تربيت قاضى‌

و من از حوزه‌هاى علميه و از علماى اعلامى كه در بلاد هستند و از فضلايى كه در حوزه‌ها هستند، از آنها مى‌خواهم كه در اين امور، در امور قضايى و در امور دادگسترى به اين كشور كمك كنند. و حوزه‌ها مى‌توانند در عين حالى كه حوزه بقايش هست و بايد

[١] آبرو

[٢] آشكارا.