كرده است در خليج و برادرهاى خليجى ما را به زحمت انداخته است و ملت عرب را دارد به زحمت مى‌اندازد و الآن در حال زحمت هستند، شما ملاحظه بكنيد كه تمام اين تبليغات خارجى باز به ضد ماست. نظير اين است كه بگويند كه چرا شما نفت داريد تا اينكه صدام بزند و نفتتان بيايد، اين تقصير با شماست كه نفت داريد، اين تقصير با شماست كه مردمتان در خوزستان هستند، تقصير از صدام نيست كه اينها را مى‌كشد، تقصير از آنهاست كه آنجا هستند و كشته مى‌شوند. اينها وضعشان اين طورى است كه يك كلمه راجع به صدام كه چرا اين كار را كردى، چرا اين نفت را، حالا ما كار نداريم به [اينكه‌] احتياج به اين نفت جزئى نداريم بحمد اللَّه. ما راجع به اين حرف مى‌زنيم كه خوب، اين برادرهاى عربى كه الآن در اطراف خليج هستند، از كويت و نمى‌دانم قطر و دوبى و بحرين و امثال اينها، اينها الآن در مضيقه آب هستند، نمى‌گويند كه چرا اين كار را كردى، اين دولتها نمى‌گويند صدام چرا اين كار را كرده، مى‌گويند نفتهاى ايران آمده اينجا! نفتهاى ايران خودش راه افتاده رفته آنجا! اصلًا وضع دنيا يك وضع تأسفبارى است كه نمى‌شود گفت كه اين چه جور وضعى پيدا كرده؛ اين چه روحيه‌اى است كه اين مردم دنيا پيدا كردند. يعنى اينهايى كه رسانه‌هاى گروهى دستشان است و اينهايى كه قدرتها دستشان است اجتماع مى‌كنند كه ببينيم چه بايد كرد. خوب، چه بايد كرد؟ هر چه صدام اجازه فرمايند آن طور بايد عمل كرد! يك نفر آدمى كه اين همه تا كنون جنايت كرده و يك كلمه نگفتيد شماها خوب اين جنايت به ما بوده؛ تقصير ما هم اين است كه مى‌گوييم اسلام بايد باشد. اما اين جنايت اخيرى كه كرده است و به اعراب اين جنايت را كرده است، به ما كه اين جنايت نشده، جنايت به ما اين است كه نفت ما رفته است، اما بيچاره زن و بچه اين عرب چه كرده؟ زن و بچه خليج چه كرده است؟ در عين حالى كه اين جنايت به خود آنها وارد شده است، حالا هم كه اجتماع مى‌كنند نمى‌توانند جلوى اين را بگيرند، جلوى اين را بگيرند كه تضمين بدهد كه حمله نكند تا بروند درست كنند اينجا را. اين وضع، يك وضع عجيبى پيدا كرده است اين دنيا. و خداوند ان شاء اللَّه اصلاح كند اين بشر را و اين وضعى كه الآن، اين روحيه‌اى كه الآن بشر به خودش گرفته است.