و يك جنبه مثبت [اين‌] كه تحولى در ايران پيدا شد كه نمى‌توانيد شما در تاريخ نظير اين تحول را پيدا بكنيد؛ تحولى كه تمام قشرها را از آن وضعى كه داشتند، از آن گرفتاريهايى كه داشتند، چه گرفتاريهاى اخلاقى و چه گرفتاريهاى مادى و چه گرفتاريهاى معنوى، متحول كرد به يك انسانهايى كه براى خدا، براى اسلام، براى استقلال و آزادى، همه با هم كوشش مى‌كنند. نمى‌تواند انسان تصور كند كه چه انگيزه‌اى در تمام اين كشور، در بچه‌هاى كوچك دو- سه ساله تا پيرمردهاى مريض در بيمارستانها پيدا شد كه همه از يك حالت طبيعى به يك حالت الهى برگشتند. شما الآن در هر جاى اين كشور كه برويد، مى‌بينيد كه توجه عمومى مردم، توجه توده‌هاى مردم به اسلام است.

و هر گرفتارى كه براى دولت پيش بيايد، براى ارگانهايى كه در دولت هستند، براى ارتش پيش بيايد، براى پاسدارها پيش بيايد، براى كميته‌ها پيش بيايد و براى ساير رزمندگان، مردم به دنبال آنها و به حمايت آنها مهيا هستند و عمل مى‌كنند. كه اگر نبود اين تحولى كه خداى تبارك و تعالى نصيب كشور ما كرده است، اگر اين تحول الهى نبود و اين تجلى ايمان نبود، هر گز نمى‌توانست كسى باور كند كه آن گرگهايى كه بر اين كشور تسلط پيدا كردند و با چنگ و دندان همه چيز اين كشور را در تحت سلطه خود قرار داده بودند، آنها بيرون بروند. و نمى‌شد تصور كرد كه همه قدرتهاى بزرگ و آنهايى كه دنباله آنها هستند، چه در منطقه و چه در خارج منطقه، با هم دست به هم دادند از حيث تبليغات، تسليحات و قواى نظاميشان و همه بر ضد اين ملت مظلومى كه براى خدا قيام كرده است، كوشش مى‌كنند. و خداى تبارك و تعالى مع ذلك، قدرتى به اين ملت عنايت فرموده است كه تمام توطئه‌هاى آنها را خنثى كرده است و مى‌كند ان شاء اللَّه. و اين از امورى است كه ما شكرگزارى او را نمى‌توانيم بحق بجا بياوريم. لكن آن مقدارى كه براى ما ميسور است در سپاسگزارى و شكرگزارى در اين نعمت بزرگ، اين است كه اولًا: تقوا را پيشه خود كنيم و خداى تبارك و تعالى را در تمام امور حاضر و ناظر ببينيم در خلوت و جلوت، در حال جنگ و در حال صلح، در تهيدستى و در غنا، خداى تبارك و تعالى را حاضر ببينيم.