هر چى مى‌خواهند بگويند، ملت مى‌داند كه فشار هيچ نبود؛ يعنى، به يك جا، يك كسى، يك مأمور دولتى، يك كسى بگويند: برو رأى بده. يا آن وقت خانها در مجلسهاى سابق، خانها و شازده‌ها و اينها كه نفوذ داشتند، آنها فشار مى‌آوردند، رعيتها را راه مى‌انداختند براى رأى دادن. ديگر بحمد اللَّه، آن قدرتها هم نيستش و قدرت اسلام است.

خوب، از يك طرف ملت اين طور است، از يك طرف اين قواى مسلّح كه الآن دو سال است، بيشتر از دو سال است كه در مقابل آن همه فشارها واقع شده‌اند و ايستاده‌اند و از اين كشور دفاع مى‌كنند و آن همه خون داده‌اند؛ آن همه همه‌شان، نه اينكه فقط يك طايفه باشند، از سپاه پاسداران و ارتش و اينها گرفته تا ژاندارمرى و عرض مى‌كنم- شهربانى و بسيج و عشاير و اينها؛ همه، هم شهيد زياد دادند و هم جدّيت زياد كردند. از آن طرف، آنها جنگ مى‌كردند، از پشت سرشان هم همه ملت يك كلمه- دنبال آنها بودند؛ زن و مرد و بزرگ و كوچك و اينها تأييد مى‌كردند. از آن طرف، راجع به اين خانه‌هاى تيمى كه سرتاسر كشور را گرفته بود و فاسدها دورش جمع شده بودند و به فساد مشغول بودند. خوب، اين كميته‌ها و پاسدارها و اينها چه كارهايى كرده‌اند! و همين ديشب كه اعلام كردند كه پنجاه خانه تيمى وعده كثيرى هم افراد فاسد را گرفته‌اند. اينها يك مسائلى است كه اگر يكيش در سابق مى‌شد، هياهو مى‌كردند. و حالا من اين را يك نحوه ظلم مى‌دانم كه اينها اين طور كار بكنند و در راديو چند مرتبه بگويد و رد بشود؛ همين گفته بشود كه يك همچه چيزى شده. آخر چى شده است؟ بايد تشكر كنند از اين مردم. بايد همه ما از مردم، از مردمى كه در اين امور دخالت دارند و اين پاسدارها كه مى‌روند، كشته مى‌دهند، چه مى‌كنند تا اينكه يك همچه كارهايى را مى‌كنند و يك همچه فسادهايى را از بين مى‌برند تشكر بكنيم.

جلوگيرى از سوء استفاده فرصت طلبان‌

آنى كه شكر نعمت است، اين است كه ما عمل بكنيم، صحبت نكنيم، عمل بكنيم.

عمل هم اين باشد كه روى طريقه اسلام عمل بكنيم. تجاوز نكنيم. تقصير هم نكنيم. از