صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٧٤ - برخورد دوگانه رسانههاى وابسته در سركوبى كردها
سال بردند، [١] كه مشك را از قرارى كه نقل مىكنند، مشك را مىگذاشتند توى آب و مىمكيدند براى اينكه، از آن چربى، مثلًا از آن چيزى كه در مشك هست به آنها برسد.
وقتى كه آنها براى اسلام اين طورى عمل كردند و اين طور مقاومت كردند در مقابل دشمنهاى اسلام، شما هم كه ملت و امت همان بزرگوار هستيد نبايد از اينكه فلان چيز كم است، آنى كه كم است ارزاق كه نيست ارزاق كه كم نيست، آنى كه كم است آن وضع آرايشى است كه آنها مىخواستند، يك دسته مىخواستند باشد، آنها ديگر ان شاء اللَّه نيست و بايد از بين هم برود. گرانى هست لكن كجاست كه گرانى نيست. اين طور نيست كه گرانى مال كشور ما باشد، همه جا گرانى هست. اگر دولت ان شاء اللَّه قدرت پيدا بكند، يعنى جنگ تمام بشود و ما به حال عادى برگرديم به مدت كمى به بركت اسلام و ملت در صحنه حاضر ايران اين مسائل حل مىشود ان شاء اللَّه.
برخورد دوگانه رسانههاى وابسته در سركوبى كردها
از مسائل مهمى كه هست و من از يك جنبهاش مىخواهم صحبت كنم، جنبههاى ديگرش حالا صحبت از آن نمىشود، من فقط يك جنبهاش را مىخواهم صحبت كنم، آن قضيه ورود تركيه در عراق است براى سركوبى كردها. آنى كه من مىخواهم صحبت كنم اين است كه كرد ايران و كرد عراق و كرد تركيه همه كرد هستند. تفاوت اين است كه در كردهاى ايران اكثريتشان با جمهورى اسلامى موافقاند و با اين، چند دسته فاسدشان مخالفند. الآن سرتاسر كردستان ائمه جمعهشان، علماى آنجا، مردمشان با جمهورى اسلامى موافقاند، آنى كه فساد مىكند عبارت از يك دوتا دستهاى است كه بعضشان كمونيستاند و بعضشان بدتر از كمونيست. چى شد كه تمام رسانههاى گروهى عالم راجع به كردهاى ايران اين قدر حساس هستند كه از خود كردها هم حساسترند. خود كردها مىگويند كه ما مىخواهيم كه اين فاسدها از بين بروند، لكن رسانههاى گروهى هميشه ايران را محكوم مىكنند و لحنشان نسبت به ورود تركيه در عراق براى سركوبى
[١] اشاره به سه سال محاصره پيامبر و يارانش در شِعب ابى طالب.