مسائل اجتماعى ايران را، مسائل اسلامى ايران را ببرند و به همه ملتها عرضه كنند كه ايران توانست در مقابل طاغوت، آن هم طاغوتى كه از همه اين طاغوت بچه‌ها بالاتر بود بايستد و او را از كشور خودش بيرون كند، و به جاى او اسلام را جانشين كند. همان طورى كه ايران با توده‌هاى ملت توانست اين كار را بكند و روحانيون و نويسندگان و گويندگان مبدأ اين امر شدند، آقايان هم هرجا بروند همين امر را بگويند؛ مردم را بيدار كنند، مردم را هوشيار كنند، بفهمانند به مردم دردها را و بفهمانند راه درمان را. مجرد اينكه آقايان در يك مجلسى يا در مجالسى بنشينند و پيش خودشان نطق كنند و چيز بنويسند اين كافى نيست، خوب است ولى كافى نيست. بايد اين مسأله در اسلام، در همه ممالك اسلامى پخش بشود؛ مطالب ايران پخش بشود در مقابل همه بلندگوهايى كه الآن از اسلام ترسيده‌اند و مى‌بينند كه ايران مى‌خواهد كه اسلام را در خود و در ساير بلاد اسلامى عرضه كند و ترويج كند؛ در مقابل همه بوقها كه ايران را مى‌كوبند و همه گويندگان كه ايران را اسلامى نمى‌دانند، و ايران را مملكت اختناق مى‌دانند، مملكت آدمكشى مى‌دانند، مملكتى مى‌دانند كه بچه‌ها را مى‌كشند و زنهاى آبستن را. و اين نيست جز اينكه از ايران ترسيده‌اند و مى‌خواهند ايران را بكوبند پيش مسلمين. ائمه جمعه‌ها كه در همه بلاد هستند و تشريف آورده‌اند اينجا و اوضاع ايران را ديدند، و اميد است كه به بعض از بلاد ديگر هم سفر كنند؛ و چنانچه سفر كنند به خوزستان و آن همه جناياتى كه امريكا در خوزستان كرده است و آن همه جناياتى كه عمال امريكا در بلاد عرب‌نشين ايران كرده است به اسم عجم ببينند آقايان، و ببينند كه طرز تفكر آن آخوندهاى دربارى چيست و طرز تفكر آن سلاطين جور چيست؟ بايد عمل كرد، گفتار تنها فايده ندارد، عمل لازم است. مسلمين بايد در ميدان بيايند، در صحنه بيايند، علماى اسلام بايد در صحنه بيايند؛ همان طورى كه علماى كشور ما آمدند و نتيجه گرفتند بايد مسلمين را آنها در صحنه بياورند، بايد با تبليغات، مسلمين را در صحنه نبرد بياورند كه دست عمال دولتهاى بزرگ را كوتاه كنند يا آنها را خاضع كنند در مقابل اسلام.

من اگر بخواهم همه گرفتاريهاى مسلمين و راههاى آن را بگويم؛ نه احاطه خيلى دارم‌