امور آن طور شد، ديگر نه شوراى نگهبان رد مى‌كند و نه مردم ناراضى مى‌شوند. مردم وقتى ديدند يك حكمى را حكم خداست، مجلس گفته است، شوراى نگهبان هم كه دنبال اين است كه احكام اگر خلاف اسلام باشد ردش كنند، حالا كه قبول كردند اسلامى است، مردم با اسلام كه دعوا ندارند. مردم، اسلام هر چه بفرمايد قبول مى‌كنند. كسى كه جوانش را براى اسلام مى‌دهد ديگر دنبال اين نيست كه مثلًا فلان چيز را ندارد، چطور باشد، يا فلان چيز را دارد، چه بشود. ما بايد اين اسلام عزيز را نگهدارى بكنيم. مجلس اسلامى ما نگهبان اسلام باشد و همه ارگانها و دولت، نگهبان اسلام، خدمتگزار اسلام باشد؛ وقتى خدمتگزار اسلام شد همه مسلمانها با آن موافق هستند. چه در ايران و چه در خارج ايران، همه با آن موافق هستند. آن عده‌اى هم كه مخالف هستند، مخالف اسلام اصلش هستند، آنها هم تأثيرى ديگر حرفهاشان ندارد.

در رأس امور بودن جنگ‌

و من هم اميدوارم ان شاء اللَّه كه اين جنگ بزودى تمام بشود و به نفع شما تمام بشود، به نفع اسلام تمام بشود و اشخاص اگر چنانچه، يك وقت احتياج به آنها شد باز بروند به جبهه‌ها؛ اگر احتياج باشد واجب است بروند، اگر احتياج نباشد، نه، لازم نيست. گاهى وقتها هم آنها مى‌گويند نبايد بيايند. و كمك كنند و ان شاء اللَّه با دولت هم كمك كند راجع به شاهراه‌سازيها، راجع به اين مسائل، بايد دنبال اين باشند كه كمك بكنند. و الآن ما كارمان آنى كه در رأس امور است همه مى‌دانيد كه الآن جنگ است. اگر اين حل شود مسائل ديگر چيزى نيستند، حل مى‌شوند ان شاء اللَّه. خداوند همه شما را حفظ كند و موفق كند و سلامت بدارد و براى اسلام همه ما خدمت كنيم. و ان شاء اللَّه هواهاى نفسانى را كنار بگذاريم و آن چيزى را كه به حسب حديث پيغمبر اكرم است كه:

انَّ اخوَفَ ما اخافُ عَلَيْكُمْ اثْنان‌ [١]

يكى اتّباع هواست، يكى هم طول امل است. هواها از بين برود، طول املها از بين برود. اين طور نيست كه ما هميشه باشيم، دير و زود دارد، زود و دير دارد، چند روز

[١] عوالى اللآلي، ج ٤، ص ٧٦، ح ٦٣. «آنچه بيش از همه چيز از آن مى‌ترسم بر شما، دو چيز است».