بخواهيد كه فردا كه از اينجا به آن در مى‌رويد روسفيد برويد، بايد اين طور باشد كه كارهايى را كه انجام مى‌دهيد، بى‌غرض و بى‌مرض و با تقوا و با حسن نيت باشد. اشكال خيلى خوب است، در مجلس- مثلًا- خوب، بايد يك مطلب رد و بدل بشود، اشكال بشود، لكن اشكال طلبگى. دو تا طلبه وقتى كه با هم مى‌نشينند و- عرض مى‌كنم كه- صحبت مى‌كنند، گاهى مى‌رسد به فرياد؛ اين فرياد مى‌زند سر او، او فرياد مى‌زند سر او براى مطلب، اما همه دنبال اينند كه حق را پيدا كنند. بعد هم كه مباحثه تمام شد، دو تا رفيق هستند؛ مى‌روند با هم مى‌نشينند و چاى مى‌خورند. اين جور اشكال، اشكال سازنده است. اشكال مدرسه‌اى، اشكال طلبگى، اشكال سازنده است. طلبه‌ها آزاد در پاى درس مراجع خودشان مى‌نشينند، آزاد صحبت مى‌كنند؛ اين طور نيست كه حق صحبت دادن به اين ندهند، به آن ندهند. به همه هم مساوى حق مى‌دهند. يك بچه‌اى هم برود، بچه طلبه‌اى هم برود، وقتى اشكال بكند گوش به او مى‌دهند، جوابش را مى‌دهند. اين اشكال سازنده است. هر دو مى‌خواهند حق را پيدا بكنند. شما هم همين طور است، ملت ما هم بايد همه همين جور باشند. اگر بخواهند تربيت اسلامى داشته باشند، بايد توجه كنند؛ گوششان به اين باشد كه اسلام چه فرموده، ما هم دنبال آن باشيم. اگر آراء خودشان را، اغراض خودشان را- خداى نخواسته- در پيش بياورند، هم خودشان تباه مى‌شوند و هم ديگران را تباه مى‌كنند. برنامه‌ريزى‌اش همين طور است و وزارتخانه‌هايش همين طور است و مجلسش همين طور است، ارتش و قواى مسلحش همين طور است، ساير ملتش هم همين طور است، قوه قضايى‌اش هم همين طور است و خصوصاً در قوه قضاييه از جاهاى ديگر اهميتش بيشتر است؛ براى اينكه قوه قضائيه سر و كار با همه چيز مردم دارد.

اينها بايد با توجه به خداى تبارك و تعالى و حسن نيت و توجه به مسائل اسلامى- چنانچه دارند- با اين طور مشى كنند و همين طور ساير برادرهايى كه در اين كشور هستند.

عزت و اقتدار در پرتو استقلال‌

اگر ما مشى‌مان را اين طور قرار بدهيم، مطمئن باشيد كه آسيبى به ماها نمى‌رسد. آن‌