حالا مى‌گويد، يك چيزى فردا- فرض كنيد- بعضيهاشان خلافش را هم مى‌گويند؛ اينى كه اساس است اين است كه ما حسابمان را با خدا درست كنيم نه با مردم، و از هيچ كس هم توقع نداشته باشيم. مايى كه براى خدا مى‌خواهيم يك كارى بكنيم توقع نداشته باشيم.

قاطعيت در برخورد با اشرار و ضد انقلاب‌

و من مخصوص اين قشرى كه سر و كارشان با اين اشخاصى است كه ضد انقلاب هستند و اشرار هستند، من علاقه به اينها زياد دارم و زحمت آنها را مى‌دانم. و من در آن نوشته‌اى هم كه نوشتم راجع به، ضد انقلاب را استثنا كردم. و من مع ذلك گاهى مى‌بينم سؤال مى‌كنند كه راجع به اينها چى. خوب، من از اول گفتم كه آنها حسابشان از اين مسائل جداست. آنها نه عفوى حالا در كار است برايشان مگر اينكه خيلى تشخيص بدهند كه نه، ديگر حالا منقلب شده واقعاً؛ و الّا ما نمى‌توانيم حالا با ضد انقلاب يك جورى رفتار كنيم كه فردا باز يك اجتماعى بكنند و يك غائله‌اى براى ايران ايجاد كنند، براى اسلام ايجاد كنند. اسلام به ما اجازه نمى‌دهد اين را. ما راجع به افراد ديگرى كه افراد عادى هستند، افرادى هستند كه يك جرمهايى كرده‌اند كه در همه جا هست اين جرمها، عادى است، آنها را بايد البته خوب رسيدگى بكنند و چه بكنند و چه بشود.

راجع به اموال، اگر اموالهايى هستند كه واقعاً در معرض اين‌اند كه اگر چنانچه رسيدگى به آنها نشود از بين برود، همان طورى كه آقاى محمدى‌ [١] فرمودند، خوب، اين يك مسئله‌اى است كه براى خاطر آنها، ولى غايب بايد آن كار را بكند، واجب است برايش كه اين كار را بكند، براى اينكه، از امور حسبيه است، و بعضى وقتها واجب است اين امر را انجام دادن، براى حفظ اموال آنها، حفظ كنند آنها را، اموالى كه در معرض خطر است، در مظان از بين رفتن است، بفروشند و برايشان نگه دارند، همين طورى كه آقاى موسوى‌ [٢] گفتند. و ان شاء اللَّه اين كارها را انجام مى‌دهيد.

[١] آقاى محمد محمدى گيلانى، رئيس دادگاههاى انقلاب اسلامى‌

[٢] آقاى سيد حسين موسوى تبريزى، دادستان كل انقلاب اسلامى‌