صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١٣ - اقتداى به پيامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) در مبارزه با ظلم
مسلمين با اين مردمى كه بنايشان بر اين معناست بايد چه بكنند؟ مسلمين كه گرفتار يك همچو حكومتهايى هستند و گرفتار يك همچو سردمدارانى هستند بايد چه بكنند؟ بايد ساكت بنشينند، تماشاگر باشند؟ اگر ايرانيها هم اين فكر را مىكردند كه به ما چه ربط دارد، ما مشغول كسب خودمان هستيم و كارى به اين مسائل نداريم، خدا مىداند كه اگر آن قدرت محفوظ مانده بود تا حالا چه به سر اسلام در اينجا آورده بود. اگر مهلت پيدا مىكرد اين رژيم غير انسانى، اسلام را از محتواى خودش بكلى خالى مىكرد و يك صورت بىمحتوا، حتى صورت را هم نمىگذاشت حفظ بشود. فجايعى كه در زمان او واقع شد، تاريخ اميد است كه ثبت كند و متفكران و متوجهان به مسائل بنويسند و باشد در مخزنها تا ببينند اشخاصى كه بعدها مىآيند. بنا، بر اين بود كه اصل اسلام در اينجا محو بشود، شروع كردند تاريخ اسلام را تغيير دادند و شروع كردند، و جوانهاى ما را از اسلام مىخواستند جدا كنند. مواد مخدره و موادى كه انسان كش است، در اينجا به دست همين خاندان پهلوى خريده مىشد و پخش مىشد. اين نه براى اين بود كه فقط منافع مادى مىخواستند، براى اين بود كه اطاعت امر آنها را بكنند كه بايد ايران عقب مانده بماند و يك عده افيونى و هروئينى و عياش نمىتوانند كشور خودشان را حفظ كنند، آنها بنشينند و چرت بزنند و آنها مخازن آنها را خالى كنند.
اقتداى به پيامبر (ص) و ائمه اطهار (ع) در مبارزه با ظلم
خداى تبارك و تعالى با قدرت غيبى خودش به اين ملت عنايت فرمود و اين جوانها را متحول كرد به يك انسانهاى عارف مسلك كه براى خداى تبارك و تعالى و به عشق خداى تبارك و تعالى از جانشان مىگذرند و مادران و پدران آنها از فرزندان رشيدشان مىگذرند و اين فداكارى موجب اين شد كه ما در عين حالى كه بسيار از بزرگانمان را از دست داديم و بسيار از جوانان ارزشمندمان را از دست داديم و خسارات بسيار بر ما وارد شد از دست دشمنها، مع ذلك آنچه كه به دست [آورد] اسلام عزيز بود، و اسلام ارزش دارد كه همه چيز در راه او داده بشود، چنانچه اولياء خدا چنين كردند. پيغمبر اسلام هر چه