صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٤ - اهتمام به امر فقرا و محرومين
آن شياطينى كه نشستند آنجا و نگاه مىكنند، آن شياطين يك كودتاچى درست مىكنند، مىتراشند، اختلاف اين كار را درست مىكند. و ما اميدواريم كه اين وحدت محفوظ باشد و اين سال جديدى كه آمده است، وحدت ما زيادتر از آن وقتى كه بوده است باشد. و به بركت اين وحدت، ما هم معنوياتمان را درست كنيم و هم مادياتمان را و هم فكرى براى اين مستمندان، فكرى براى اين بيخانمانها، فكرى براى اينها بكنيم.
اهتمام به امر فقرا و محرومين
و من اميدوارم كه كسانى كه تمكن دارند، كسانى كه خانههاى زيادى دارند، كسانى كه چيزهاى زياد دارند گمان نكنند سعادتشان به اين زياديهاست. يك نفر آدمى كه كم دارد ولى به اندازه معاش دارد، اين آدم لذت زندگى را، همين زندگى مادى را، لذتش را بيشتر از آن مىبرد كه صد تا كاخ دارد و هر روز و هر شب در زحمت حفظ اينهاست. لذت زندگى را او نمىتواند بفهمد چى است. هزاران غذا در اينجا هست- شما گاهى وقتها شايد ديده باشيد در اين چيزهايى كه نمايش دادند، مثلًا در فيلمها هست- اين قدر غذا هست ميل نمىكند كه دست دراز كند، نه اينكه نمىخواهد، اصلًا ميل ندارد، نه اينكه مىخواهد حالا خودنمايى كند كه من كم مىخورم، نمىتواند. يك درويش وقتى كه يك نان پيدا مىكند و مىخورد لذتش از آن آدمى كه صد تا كاخ دارد و نمىتواند استفاده بكند بيشتر است. لذت به دارايى نيست، لذت يك مطلبى است كه انسان در خودش بايد پيدا بشود و او نمىشود الّا اينكه توجه به خدا داشته باشد و مطمئن به خدا باشد. آن كسى كه تزلزل دارد در زندگى، شما خيال مىكنيد كه حالا رئيس جمهور امريكا يا رئيس شوروى خيلى در رفاه هستند؟ تزلزلى كه در دل آنها هست در هيچ كى نيست، در هيچ فردى نيست، هر يكى آنها مىخواهند ديگرى را بخورند. نمىدانم شنيديد اين را؟ من شنيدم كه گرگها وقتى كه مىخواهند بخوابند- جمعيت هستند و مىخواهند بخوابند- رو به هم مىخوابند، يعنى يك دايره مىشود، هيچ كدام پشت به هم نمىكنند براى اينكه اگر پشت بكنند مىترسند آن يكى بخوردش. اين ابرقدرتها اين طورى