توجه به اين معنا بكنيد كه مسائل را طورى طرح بكنيد، مسائل را طورى رأى به آن بدهيد كه در شوراى نگهبان رد نشود؛ يا اگر رد مى‌شود در هر سالى يكى دو تايش رد بشود. اما شما از اين ور يك ماه زحمت بكشيد و صحبت بكنيد و رد و ايراد بكنيد و يك مسئله‌اى را تمام كنيد، آنها بعد از چند روز بگويند اينها خلاف شرع است، با اسلام نمى‌سازد، يا با قانون اساسى مخالف است كه آن هم از روى اسلام است، اين وهن براى مجلس مى‌آورد و اين خوف براى ما ايجاد مى‌كند كه مبادا يك وقتى مردم خيال كنند كه اينها تدين ندارند؛ توجه ندارند كه نه، تدين دارند، ديدشان آن ديدى كه بايد باشد بعضى‌شان نيست و الّا نه اينكه بى‌تدين باشند، خيرخواه‌اند، حسن نيت دارند، تدين دارند، اما اين طور نيست كه همه اينها در ديدها يك طور باشند، و همه اينها در مسائل يك طور باشند. بايد طورى بشود كه اگر شما با هم اختلاف كرديد، مثل اختلاف دو تا مجتهد باشد در مسائل، اختلافى باشد كه دو مجتهد با هم دارند. آن اختلاف اگر باشد، پيش مردم هم مقبول است، پيش شوراى نگهبان هم مقبول مى‌شود. و اما اگر بنا باشد كه يكى‌اش از يك طرفى بيفتد كه شوراى نگهبان بگويد اين خلاف اسلام است، شوراى نگهبان نمى‌گويد كه اين خلاف فتواى من است يا خلاف فتواى زيد است، او مى‌گويد خلاف اسلام است، اگر اين طور بشود و تكرار بشود، اين خطرى است براى شما و براى همه. و اگر دولت هم بخواهد اين طور مشى كه گاهى وقتها مى‌شود، اين را ادامه بدهد و مردم را در فشار قرار بدهد، بازار را در فشار قرار بدهد، بداند كه فاتحه آن دولت هم خوانده خواهد شد. جلب نظر مردم از امورى است كه لازم است. پيغمبر اكرم جلب نظر مردم را مى‌كرد. دنبال اين بود كه مردم را جلب كند، دنبال اين بود كه مردم را توجه بدهد به حق. شما هم بايد دنبال همين معنا باشيد، دولت بايد دنبال همين معنا باشد، ارتش بايد همين معنا را داشته باشد، پاسدارها بايد همين طور باشند. اگر خداى نخواسته، بعضى از پاسدارها جوانى بكنند و يك كارى كه بر خلاف موازين است انجام بدهند، اگر اين تكرار بشود خداى نخواسته، چشم مردم از آنها، رأى مردم از آنها برمى‌گردد و مورد سئوال واقع مى‌شوند و اين مصيبت است. شما گمان نكنيد كه قدرت نظامى شما را نگه‌