عهده شماست، مسئله قضا يك مسئله‌اى است كه به عهده اهل علم است، اينها مسئول هستند پيش خدا و نمى‌شود كه انسان بنشيند نگاه كند و قضاوت به وضعى باشد كه نتوانند، شوراى قضايى نتواند در هر جا يك قاضى متوسط بفرستد. البته آن قضايى كه اسلام فرموده است و آن شرايطى كه اسلام فرموده است بايد بتدريج دنبالش برويم. بايد حوزه‌ها دنبال اين مطلب بروند كه قاضى به آن نحوى كه شارع مقدس مقرر فرموده است پيدا بكنند. لكن امروز كه ما دستمان از آن مرتبه بالا كوتاه است نبايد بنشينيم تا اينكه قضاوت به حال سابق باقى بماند. بايد ما كوشش كنيم و آن قدرى كه مى‌توانيم حوزه‌ها بايد كوشش كنند و افرادى كه الآن در حوزه‌ها هست و صلاحيت دارند از براى اين كار و در حوزه‌ها هم مدرس مثلًا نيستند، مشغول كارهاى تدريسى و امور اين طورى نيستند اينها، خوب اشخاص زيادى هستند كه مى‌توانند بروند؛ از حوزه اصفهان مى‌تواند يك عده كثيرى را، از مشهد مى‌شود، از تبريز مى‌شود، از اينجاها مى‌شود، از حتى دهات هم ما داريم افرادى را، كه اين كارى است كه بايد انجام بگيرد. ما هى بنشينيم كه كى براى ما انجام بدهد، كى قوّه قضائيه را اداره كند، غير از حوزه‌هاى علميه، كى قدرت اين مطلب را دارد؟ البته، هم بايد به فكر آتيه باشند و درست كردن يك قاضيهاى صالح بزرگ، و هم الآن كه ما گرفتار هستيم و بخواهيم معطل بماند قضا، بخواهد معطل بماند اصلش رسيدگى به گرفتاريهاى مردم، امروز با اجازه فقها، خوب، يك عده‌اى بايد متصدى اين امر بشوند كه مى‌دانند به طور- فرض كنيد- تقليدى هم حتى كار را انجام بدهند و اين يك تكليفى است از براى همه ما. و يكى هم خود قوه قضائيه، قوه قضائيه بايد توجه بكند كه سر و كارش با جان و مال مردم است، نواميس مردم، سر و كار اين با آنهاست و بايد افراد صالح در آنجا باشند، سالم باشند و توجه بكنند كه خطاى قاضى بزرگ است، عمدش مصيبت‌بار است، خطايش هم بزرگ است، بايد خيلى در اين معنا توجه كنند. و آن چيزى كه من عرض كردم در آن اعلاميه‌اى كه دادم، راجع به اين اعلاميه ٨ ماده‌اى، البته دنبال كردند، تعقيب كردند لكن تعقيب بيشتر لازم است، بايد با قدرت و قوّه دنبال اين بروند كه نابسامانيهاى اين كشور رفع بشود.