صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٥ - پيام به رزمندگان و ملت ايران (مقامات معنوى رزمندگان- تجليل از ايثارگران)

جز به عنايت پروردگار مهربان و عاشق‌پرور نتوان توجيه كرد.

اين جانب هنگامى كه اين جوانان عزيزِ در عنفوان شباب را، كه با گريه از منِ عقب مانده تقاضاى دعا براى شهادت مى‌كنند، مشاهده مى‌كنم از خود مأيوس و از آنان شرمنده مى‌شوم و هنگامى كه عكسهاى متعدد اين شهيدان نورس نورانى را مى‌نگرم و ارزشهاى انسانى و مقامات الهى آنان، كه خود از آنها به مرحله‌هايى دور هستم غبطه مى‌خورم و چون به مادران و پدران اين جوانان و نوجوانان شهيد برخورد مى‌كنم و آن شجاعتها و شهامتهاى فوق تصور را از آنان مشاهده مى‌كنم احساس حقارت نموده، به پيشگاه پيامبر بزرگ اسلام- صلى اللَّه عليه و آله- و حضرت بقية اللَّه- روحى لمقدمه الفداء- به خاطر چنين امتى و پيروانى متعهد و مجاهد تبريك عرض مى‌كنم و از خداوند تعالى ولى نعمت و حافظ امت سپاسگزارم. امروز، اسلام بزرگ، نتيجه آن ايثارها و شهادتها را مى‌بيند كه دنيا در مقابل آن با همه تبليغات گمراه‌كننده و كارشكنيهاى بيحد و حصرش، ناچار است سر تعظيم فرود آورد و اين نسيمى است كه از معنويات اسلام در اين كشور مظلوم در طول ستمشاهى وزيدن گرفته است و اميد از الطاف خداوند منان است كه اين نسيم الهى را افزايش دهد و آن را به همه كشورهاى ستمديده و دربند مرحمت فرمايد. شايد كه دولتهاى خواب كشورهاى اسلامى به خود آيند و به تكليف الهى و وجدانى و انسانى خود آگاه شوند و بيش از اين لجاجت نكنند و توبه كنند كه بازگشت از خيانت به اسلام و كشورهاى اسلامى و از جنگ با كشورى كه هر چه داشته است در راه مقاصد الهى و اسلامى فدا كرده و مى‌كند، دير مى‌شود و امروز اشتباهات خود را جبران كنند كه فردا دير است. اينان با چشم و گوش باز از اول هجوم صدام امريكايى به كشور اسلامى تا كنون شكستهاى ذلت بار او را ديده و هنوز در عمى‌ [١] بسر مى‌برند. حيرتم از چشم‌بندى خدا، همه مى‌دانيم كه شيوه رسانه‌هاى گروهى وابسته به دولتهاى جهانخواران است كه عكس آنچه در ايران مى‌گذرد را در جهان منتشر كنند و

[١] كورى.