آنها با سرنيزه مردم را نگه مى‌داشتند. الآن هم آنهايى كه انقلابات بزرگ را كرده‌اند، با سرنيزه مردم را نگه مى‌دارند. اينجا مردم چون خودشان بودند، خودشان انقلاب كردند، كودتا در كار نبود، اين نبود كه يك قدرتى بيايد و آن قدرت بخواهد يك كارى را بكند، خود كوچه و محله و بازار و روحانى و- عرض مى‌كنم كه- ارتش و اينها همه‌شان داخل هم شدند و كار را انجام دادند. از اين جهت الآن همه مردم احساسشان اين است كه از خود ما هست، هر چه هست؛ خودشان را غريبه ديگر نمى‌دانند با شما، خودشان را خودى مى‌دانند، شما را فرزند خودشان مى‌دانند. بايد شما به وظيفه فرزندى براى اين ملت عمل بكنيد، آنها هم به وظيفه پشتيبانى و پدرى؛ تا اين نعمت هستش شما قوى هستيد، قدرتمند هستيد، هيچ قدرتى هم نمى‌تواند شما را از بين ببرد. و اگر خداى نخواسته، در شهربانى- مثلًا فرض كن- رئيس شهربانى شروع كند به اين كارهايى كه ناراضى درست مى‌كند- حالا البته يك چيزى است در گوشه‌اى واقع مى‌شود، چيز مهمى نيست- امّا اين امور كم كم هى سرايت مى‌كند، يك وقت مى‌بينيد كه- فرض كنيد- يك جايى كه يك رئيس شهربانى كه يك كارى كرد كه خلاف بود در آن شهر، كم كم فاسد مى‌شود آن شهر، از اين سرايت مى‌كند به جاى ديگر، آن سرايت مى‌كند، يك وقت انسان مى‌فهمد كه يك كشور مخالف شدند با شهربانى، كه اين مصيبت است. الآن ما يك نعمتى داريم كه بايد حفظش كنيم اين نعمت را، مادامى كه شكر اين نعمت را بجا بياوريم و شكرش هم اين است كه خدا به ما اين نعمت را داده ما براى خدا خدمت بكنيم به مردم؛ شهربانى براى خدا خدمت كند. الآن نمى‌خواهد شهربانى كلاه كسى را بردارد، مى‌خواهد خدمت كند براى خدا، و مادامى كه اين طور باشد خداى تبارك و تعالى تقويتش مى‌كند به دست همين مردم، همين مردم را تقويت مى‌كند كه برويد دنبال اينها و ما بايد اين را، اين نعمت را حفظ بكنيم. و مسائلى كه آقا فرمودند خوب، خيليهايش را مى‌شود اينجا صحبت كرد، بعضيهايش هم ان شاء اللَّه من بعدها صحبت مى‌كنم. كلّى مسأله را گفتم، اصل آن مسئله‌اى را كه من گفتم براى اين بود كه ايران را برگردانيم به يك مملكت اسلامى، همه چيز اسلامى بشود. اگر يك كسى بنا شد سوء استفاده بخواهد بكند