ارزنده است؛ با معلولين سر و كار داشتن و با ضعفا سر و كار داشتن و با اشخاصى كه در جنگ هستند و در بيمارستانها هستند سر و كار داشتن، در عين حالى كه مشكل است، پرارزش است.

و اما اينكه اين آقا [١] گفتند كه به حسب قوانين بين المللى، افراد هلال احمر بايد مصون باشند، اينها در جاهايى كه ارزش را، ارزش انسانى نمى‌دانند، حرفش هست، معنايش نيست. شما استبعاد نكنيد كه حزب بعث عراقى دنبال اين باشد كه قواعد بين المللى چى است يا آنهايى كه همين جمعيتهاى بين المللى را- به اصطلاح خودشان درست كردند. آنها ارزش را در اين مسائل كه انبيا مى‌گفتند، در اين مسائل نمى‌دانند.

آنها ارزش انسان را به ايمان نمى‌دانند. آنها ارزش انسان را به شقاوت، خونريزى و بدتر از او مى‌دانند. وقتى ارزش را اينها آن ندانستند و از اول، نفس خبيثشان منحرف است در اخلاق و در همه چيز، ديگر توقع نداشته باشيد كه آنها به قواعد بين المللى عمل كنند. به چه قواعدى اينها عمل مى‌كنند؟ مگر آنهايى كه اين جمعيتهاى حقوق بشر و- نمى‌دانم- سازمان كذا را درست كردند، خودشان به اين قواعد بين المللى عمل مى‌كنند؟

آنهايى كه اين همه فرياد مى‌زنند از حقوق بشر، وقتى كه مى‌رسند به اينكه حزب بعث صدامى اين قدر از انسانها را در اينجا كشته است و آن قدر از انسانها را در اينجا بى‌خانمان كرده و عليل كرده، علاوه بر اينكه از آن همين طورى مى‌گذرند، توجيه هم مى‌كنند. توجيه مى‌كنند به اينكه خوب، شما در عراق فلان جا را منفجر كرديد، اينها هم عوض دادند! يك دروغ عراق مى‌گويد براى اينكه تصحيح كند كار خودش را، هر روز مى‌گويد كه بصره را زدند! اين بصره‌اى كه زدند، كجاست؟ اين جمعيت بصره كجايند كه زدندشان يا ساير شهرها؟ اسلام اجازه نمى‌دهد كه ما مردم بى‌گناه را براى خاطر گناه ديگرى آزار بدهيم. منتها آنها مى‌گويند اين مسائل را؛ براى اينكه وقتى يك بمب يا چند بمب مى‌اندازند و يك جمعيت كثيرى را، زن و بچه بى‌گناه را، پير و جوان بى‌گناه را

[١] آقاى سيد على غيورى، نماينده امام در جمعيت هلال احمر جمهورى اسلامى ايران.