سختى جنگ داريم. آقا، شما هر كدامتان ادراك كرده باشيد، اين جنگى كه در دنيا پيدا شد، جنگ ثانى، اين جنگ دوم- جنگ اولش را هم من يادم هست، اما اين جنگ دومى كه بسيارى از شما يادتان هست- اين جنگ با اينكه به ما هيچ ارتباط نداشت، ما داخل جنگ نبوديم، ما هيچى، كنار بوديم، در عين حال به واسطه همين جنگ، ايران قحطى شد؛ در ايران نان پيدا نمى‌شد، يك چيزى بود سياه، مثل اين عباى من سياه بود، يك چيز اين طور قلمبه‌اى بود، مى‌دادند مردم. يك دانه نان سنگكى شما در تهران پيدا نمى‌كرديد. در قم كه ما بوديم، تمام دكانها بسته شده بود و هيچ پيدا نمى‌شد. امروز بحمد اللَّه، نعمت فراوان است. مى‌گوييد گرانى است، شما يك توجهى به ساير جاها بكنيد. كجا گرانى نيست؟ قبول دارم كه بايد گرانى را جلويش را بگيرند. قبول دارم كه بايد زحمت بكشند. اما يك دولتى است كه با تمام كوشش دارد زحمت مى‌كشد و خدمت مى‌كند. حالا يك دسته فاسق غرغر مى‌كنند؛ براى اينكه حكومت دست آنها نيفتاده است و دست يك آدمهاى صحيحى افتاده است. خوب، آنها حسابشان على حده است. ملت ما كه حسابش اين نيست. ملت ما حسابش اين است كه ببينيد كه اين دولت كارش موازين اسلامى دارد، مى‌بيند دارد. البته اگر يك اعوجاجى هم پيدا بشود، مجلس رفع مى‌كند. اگر اعوجاجى در مجلس هم پيدا بشود، شوراى نگهبان ديگر اغماض نخواهد كرد.

بنا بر اين، مشكلات جنگ كه در دنيا اگر يك جايى واقع بشود، مردم، هم را مى‌خورند. در ايران، با اين مشكلات جنگ، ارز شما بالا رفته است؛ ارزى كه در اول جنگ كم بوده است، حالا بهتر از آن وقت شده است؛ ارزى كه در بين جنگ يك وقت پايين آمد، الآن بالا رفته است. و اين ديگر چى است؟ براى اين است كه دولت ما يك دولت دانشمندى است و خدمت دارد مى‌كند. ساير ارگانها هم همه خدمت دارند مى‌كنند. البته در هر جا دو نفر آدم هم كه پيش قاضى مى‌روند، يكيشان ناراضى درمى‌آيد و اين حكم به عدل هم ناراضى درست مى‌كند. اما اين را نبايد پاى حساب آورد. ما بايد توجه كنيم به اينكه گرفتارى در حال جنگ و انقلاب [است‌] خود انقلاب‌