صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩١ - نگرانى پيامبر (ص) نسبت به عدم استقامت امت خويش

كرد به ضيافه اللَّه و لايق كرد براى اينكه، قرآن يكمرتبه به طور بسيط در قلب او وارد بشود. ليله مباركه يكى از احتمالاتش بنيه خود رسول اكرم است كه مشكات نور اللَّه است و احتمالات ديگر هم هست. مهم ادراك اين معناست كه مراتب كمالات انسان براى ورود در ضيافت خدا زياد است، و بايد از مقدمات شروع بشود. مقدمات هم همانى است كه توجه به غير نداشتن و غيرى را نديدن و جز خدا نديدن و توجه به هيچ چيز غير از او نداشتن. در اينجا بايد عرض كنم كه از همه مردم اين معنا مطلوب است، و اگر بخواهند در ضيافت خدا وارد بشوند به اندازه وُسع خودشان بايد از دنيا اعراض كنند و قلبشان را از دنيا برگردانند؛ لكن براى جامعه روحانيت كه جامعه وعاظ هم در بين آنهاست يك مطلوبيت ديگرى دارد.

نگرانى پيامبر (ص) نسبت به عدم استقامت امت خويش‌

پيغمبر در يكى از فرمايشاتشان مى‌فرمايند كه‌

شَيَّبَتْنى سورةُ هود [١]

آيه‌اى كه در سوره «هود» وارد شده است در سوره شورى‌ هم به استثناى يك كلمه وارد شده است، لكن سوره هود را ايشان مى‌فرمايند كه «شَيَّبَتْنى»؛ براى اينكه، در آنجا امر به استقامت خود رسول خدا و كسانى كه با او هستند هست، تابعين او. اين است كه استقامت ملت را هم پيغمبر سنگينى‌اش را در دوش خودش مى‌ديد، و نگرانى‌اى كه پيغمبر داشت نسبت به اينكه استقامت نكند ملت، نكند امت، اين بود كه- به حسب احتمال قوى- اين بود كه ايشان را وادار كرد به اينكه اين كلمه را بفرمايند. استقامت در هر امر، و اين دنبال اين است كه انسان توجه به خداى تبارك و تعالى داشته باشد و به پيامبران خدا و خصوصاً پيمبر خاتم كه اينها چه نحو زندگى كردند و با چه مصيبتهايى استقامت كردند، و در اين بيست و چند سال كه پيغمبر اكرم در بين اين مردم بود چه مصيبتهايى از همين مردم ديد، و چه مصيبتهايى را پيش‌بينى كرد، و توجه به اينكه او ولىّ امر اين ملت است و استقامت‌

[١] «سوره هود، مرا پير كرد». علم اليقين، ج ٢، ص ٩٧١.