دست و پاى ما بسته بودند نجات دادند. آنها بر كشور ما منت دارند كه اسلام عزيز را در اين كشور حاكم كردند. ما و شما براى آنها كارى نمى‌كنيم، آنها ما را رساندند به آنجايى كه بتوانيم در مقابل همه قدرتها بايستيم و سرفراز باشيم كه ما نه در طرف شرق هستيم و نه در طرف غرب هستيم و نه احتياجى به وابستگى آنها داريم. ما يك ملت مستقل هستيم. يك كشور مستقل آزاد و سرفراز هستيم كه تمام ريشه‌هاى فساد را كنده‌ايم، يا ان شاء اللَّه اگر يك ريشه‌هاى پوسيده‌اى هم مانده است مى‌كنيم و اين به بركت همين محرومان است. همين زاغه‌نشينانى كه من يادم نمى‌رود كه وقتى در تلويزيون ديدم از يك خانه‌اى از اين زاغه‌ها يك عده‌اى پيرمرد و پيرزن و بچه و اينها بيرون آمدند و يكى از آنها پرسيد كه كجا مى‌رويد، گفتند مى‌رويم تظاهر، تظاهرات. همينها بودند كه ناهار روزشان و شام شبشان را نداشتند، لكن با همت والاى خودشان، با آن قدرت معنوى الهى خودشان در آن رژيم بيرون آمدند و شهيد دادند و فاتح شدند، و در جمهورى اسلامى هم همينها هستند كه پشتيبانى مى‌كنند و در جبهه‌ها و پشت جبهه‌ها محكم ايستاده‌اند. البته همه قشرهاى ملت بايد ما بگوييم كه اينها از مستضعفان بودند؛ براى اينكه دولتهاى قوى ما را به استضعاف كشيده بود و همه ملتهاى عالم را به استضعاف كشيدند. در زمان رژيم سابق همه قشرها در نظر آنها مستضعف بودند و بايد فرمانبردار باشند؛ از قشر روحانى گرفته تا بازارى تا روستايى تا همه افرادى كه سرتاسر كشور هستند. امروز همه اينها از آن قيدها آزاد شدند و براى خاطر همين كه اين محرومان و مستضعفان و ديگر قشرها قيام كردند، نهضت كردند و نترسيدند از هيچ چيز، و خداى تبارك و تعالى آنها را امداد كرد و به امدادهاى غيبى و جلوه‌هاى معنوى و پشتيبانى حضرت ولى عصر- ارواحنا له الفداء- ما را رسانده‌اند به اينكه آزاد شديم.

پس آنها به ما منت دارند و ما بايد خدمت به آنها بكنيم؛ دولت بايد خدمتگزار آنها باشد.

خدمت به محرومان، بزرگترين جهات معنوى‌

كسانى كه داراى يك چيزهايى هستند كه مى‌توانند به اينها خدمت كنند اينها هم انصاف اقتضا مى‌كند كه خدمت كنند. و در اين چيزى كه در بانك ذكر كردند كه قرار