صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٥ - وصيتنامه سياسى- الهى (تاريخ پايان نگارش و تاريخ انجام اصلاحات آن)

وصيتنامه سياسى- الهى [ (تاريخ پايان نگارش و تاريخ انجام اصلاحات آن)]

زمان: تاريخ نگارش ٢٦ بهمن ١٣٦١/ ١ جمادى الاول ١٤٠٣

تاريخ بازبينى و اصلاح ١٩ آذر ١٣٦٦

تاريخ قرائت ١٥ خرداد ١٣٦٨

مكان: تهران، جماران‌

موضوع: وصيتنامه سياسى- الهى (پيام جاودانه امام خمينى به معاصرين و نسلهاى آينده)

توضيح:

[امام خمينى نگارش وصيتنامه سياسى- الهى خويش را- كه در حقيقت پيام جاويد و خلاصه همه وصايا و پيامهاى زندگى ايشان است- در تاريخ ٢٦ بهمن ١٣٦١ به پايان رسانده و نسخه‌اى از آن را طى پيامى به تاريخ ٢٢ تير ١٣٦٢ نزد خبرگان اولين دوره مجلس خبرگان رهبرى به امانت سپردند. امام خمينى در سالهاى بعد، وصيتنامه را مورد بازبينى قرار داده و با انجام تغييراتى، دو نسخه از متن اصلاحى را كه بر روى پاكتهاى آنها به خط ايشان نوشته شده است: «متن وصيتنامه سياسى- الهى اين جانب جهت نگهدارى در مجلس خبرگان و آستان قدس رضوى» براى تحويل به مراكز مذكور به نمايندگان خويش سپردند. تحويل نسخ وصيتنامه در حضور جمعى از مسئولين نظام جمهورى اسلامى ايران در تاريخ ١٩ آذر ١٣٦٦ انجام گرديد كه گزارش كامل مراسم آن از طريق سيماى جمهورى اسلامى ايران پخش شد. در اين ديدار آقايان: منتظرى (قائم مقام رهبرى در آن زمان)، خامنه‌اى (رئيس جمهور وقت)، هاشمى رفسنجانى (رئيس مجلس شوراى اسلامى)، مير حسين موسوى (نخست وزير)، مشكينى (رئيس مجلس خبرگان)، صافى (دبير شوراى نگهبان)، موسوى اردبيلى (رئيس ديوان عالى كشور)، موسوى خوئينى‌ها (دادستان كل كشور)، مهدوى كنى (دبير جامعه روحانيت مبارز)، كروبى (دبير مجمع روحانيون مبارز)، سيد احمد خمينى و اعضاى دفتر امام حضور داشتند.

پس از اين ديدار، حاضران براى مُهر و موم كردن دو پاكت وصيتنامه به مجلس شوراى اسلامى رفتند و در اتاق رياست مجلس، ابتدا آقاى مشكينى سخنانى ايراد كرد و سپس آقاى سيد احمد خمينى وصيتنامه را تحويل ايشان داد. مراسم مُهر و موم در حضور جمع انجام گرفت و نسخه مربوط به آستان قدس رضوى را آقايان مهدوى كنى، كروبى، توسلى و صانعى به مشهد مقدس بردند و نسخه سابق وصيتنامه كه در مجلس خبرگان نگهدارى مى‌شد، به وسيله آقاى سيد احمد خمينى، نزد امام ارسال گرديد.

متن كامل وصيتنامه امام خمينى، به عنوان پيام جاودانه ايشان در جلد پايانى همين مجموعه (به عنوان آخرين سند) درج شده است.]