چيز. در سرمايه‌هايشان، در كسبشان، در كارخانه‌هاشان، در همه چيز، مردم در آرامش باشند و دولت ابداً نمى‌تواند كه تأذى بكند به آنها و نبايد تأذى بكند. و اگر يك كسى تأذى كرد آن تأديب خواهد شد.

از آن ور هم اگر سوء استفاده بخواهند بكنند آنهايى كه مخالف با اسلام هستند، حالا بيايند توى خيابان كار خلاف بكنند؛ براى اينكه حالا ديگر بايد آرامش باشد، اين خلاف اسلام است. ما نمى‌گوييم آرامش باشد، هر كسى بخواهد آزادى غربى باشد، بيايد بيرون- مثلًا- مشروب بخورد، يا دكان باز بكند براى خودش. اين آزادى در حدود احكام اسلام است در حدود اخلاق انسانى است نه اينكه- مثلًا- آزاد باشد هر كارى دلش مى‌خواهد توى خيابانها بكند. در هر صورت، تمام قطبهاى اسلام را بايد ما ملاحظه بكنيم؛ هم آن جهاتى كه نبايد پاسدار و پاسبان و اين طور چيزها به مردم تعدّى بكنند و نبايد آنها هم خيال بكنند كه حالا كه اين طور شد، پس ما هر كارى دلمان مى‌خواهد بكنيم.

نخير، اين طور نيست؛ آن با شدت سركوب خواهد شد. اگر كسى فسق بكند در خارج، متجاهر بشود، هر نحو فسقى باشد، به شدّت بايد دولت با او عمل كند و پاسدارها و پاسبانها و اينها مأمورند به اينكه با آنها شدّت كنند. اگر كسى آمد و نهى كردند، او نكرد، بايد او را بگيرند و تحويل بدهند.

از آن طرف هم در داخل خانه‌هاى مردم بخواهند يك وقت بروند، ببينند توى خانه چه مى‌گذرد، آن هم نبايد بشود. اما اگر معلوم شد كه اين يك عشرتكده‌اى درست كرده مثل سابق، معلوم شد كه اين يك ميكده‌اى درست كرده، يك محل قمارى درست كرده و امثال ذلك، اينها ممنوع بايد باشد و هر گز نمى‌شود اينها را غمض عين كرد كه حالا وقتى اين طور شد، آنهايى كه قمار باز بودند حالا دوباره جمع بشوند و خانه قمار بازى درست كنند. اگر تو خانه خودشان- مثلًا- يك كارى كردند، ما نمى‌رويم تفتيش بكنيم.

اما مركز اگر درست بكنند و بخواهند در يك مركزى يك همچه كارهايى انجام بدهند يا يك خانه‌اى را اختصاص به اين مسأله بدهند، اين نه، اين بر خلاف اسلام است، بايد جلويش گرفته بشود.