درس‌های اسفار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٢ - ادله قائلین به بدایت زمان

تأیید می‌کنند، ولی نه با زبان حرکت جوهری، بلکه با زبان دیگری.

اعتراض شیخ اشراق به حرف یحیی نحوی و ردّ آن

مرحوم آخوند بعد از نقل حرف یحیی نحوی، حرف شیخ اشراق را در ردّ آن نقل می‌کند که ردّ سستی هم هست. بعد حرف شیخ اشراق را به دو گونه تفسیر می‌کند؛ اول: تفسیر اصالة الماهوی که با مسلک او جور در می‌آید و آن را رد می‌کند، و دوم : تفسیر اصالة الوجودی که بر اساس حرکت جوهری است و درست است.

بعد مرحوم آخوند می‌گوید: این حرف[١] با مبنای ما قابل توجیه است، یعنی با آنچه که ما می‌گوییم قابل تکمیل است. ولی باز هم منظور یحیی نحوی که همان منظور متکلمین است توجیه نمی‌شود، بلکه چیز دیگری توجیه می‌شود.

[١] . [حرف يحيی نحوی.]