عماد الدين على بن عماد الدين على بن نجم الدين محمود ، معروف به ( عماد الدين على شريف قارى استرابادى مازندراني ) كه در استراباد زاده شد ودر مازندران اقامت گزيد .

آقا بزرگ تهرانى مى گويد : من نسب أو را بدينصورت كه ياد شد بر ظهر كتاب ( خلاصة الاقوال ) علامه ء حلى به خط خود أو يافتم كه قارى استرابادى تحرير آنرا در سال ٩٥٢ ه‌ .

ق به پايان برده ، وى نخست يادداشت تملك خود وگواهى مقابله ء آنرا با نسخه ء اصل تصحيح شده أي نوشته ، آنگاه مى گويد : خلاصة الاقوال را - به واسطه ء سيدمحمود وشيخ حسين شاگردان شيخ زين الدين شهيد [ ثانى ] از استادشان شهيد واسناد اين استاد به مؤلف روايت مى كند .

منظور از سيدمحمود ، سيد اميرنظام الدين شاه محمود شولستانى ، ومراد از شيخ حسين ، شيخ عز الدين حسين بن عبد الصمد عاملي ( م ٩٨٤ ه‌ .

ق ) پدر شيخ بهائي مى باشد .

ونيز قارى استرابادى يادآور مى شود : علاوه بر اين از مولى عبد الله از شيخ ابراهيم ميسى از پدرش شيخ على بن عبد العالي ميسى روايت دارد .

ومراد أو از ( مولى عبد الله ) عبارت از عبد الله بن محمود تسترى ( شوشتري ) شهيد در بخارا به سال ٩٩٧ ه‌ .

ق است .

بنابراين از طبقه ء مشايخ قارى - مطابق معمول وجريان عادت - استفاده مى شود كه أو از علماء آخر سده ء دهم واوائل سده ء يازدهم ، واوائل عصر أو مصادف با اواخر عصر سلطان شاه طهماسب است .

وحتى به نام أو كتاب ( التحفة الشاهيه ) را - كه در تجويد است - نگاشت .

عماد الدين قارى استرآبادى از خود آثارى به جاى گذارده كه از جمله ء آنهااست : ( إثبات الواجب ) ، ورسائلي در اصول قرائت شمارى از قراء .

صاحب رياض العلماء مى گويد همه ء اين