کشاف الفهارس - حجتی، محمدباقر - الصفحة ١٤٢
٣٩ .احمد بن يحيى ( ثعلب نحوى ) ( م ٢٩١ ه .
ق ) .
٤٠ .هارون بن موسى بن شريك تغلبى ( م ٢٩٢ ه .
ق ) ، كه كتابهاى متعددى در قراآت وادب عربي نگاشت ( ١ ) .
٤١ .محمد بن اسحق ربعى مكى ، معروف به ابى ربيعه ( م ٢٩٤ ه .
ق ) كه كتابي در روايت بزى وقنبل از عبد الله بن كثير تأليف كرد ( ٢ ) .
٤٢ .أبو جعفر محمد بن جريرطبرى ( م ٣١٠ ه .
ق ) ، ابن الجزرى مى نويسد : ( ابن جرير كتابي جامع در قراآت تأليف كرده وآنرا به الجامع نامبردار ساخت .
در اين كتاب بيست واندى قرائت گردآورى شده است ) ( ٣ ) .
٤٣ .يحيى بن محمد صاعد ( م ٣١٨ ه .
ق ) كه كتابي در قراآت دارد .
٤٤ .أبو بكر محمد بن احمد بن عمر داجونى ( م ٣٢٤ ه .
ق ) ، ابن الجزرى مى گويد : ( وى كتابي در قراآت فراهم آورد وابى جعفر را در اين كتاب به عنوان يكى از قراء عشره بر شمرده است ) ( ٤ ) .
با ملاحظة ء اين كتب نتيجه مى گيريم كه آنها فقط درباره ء قراآت سبعه تأليف نشده اند وبه ويژه كه در ميان اين كتب ، آثارى به چشم مى خورد كه قبل از بعضى از قراء سبعه نگارش يافته اند ، مانند كتاب يحيى بن يعمر ، وابان بن تغلب وهمچنين كتابهاى أبو عمرو بن علاء ، وحمزة بن حبيب زيات ، ونيز آخرين قراء سبعه يعنى على بن حمزه ء كسائي كه به سال ١٨٠ هجري از دنيا رفت ، وآغاز اين مرحله - كه درباره ء آن گفتگو مى كنيم - به نيمه ء دوم قرن اول هجري مى پيوندد واين مرحله به دست يحيى بن يعمر ( م ٩٠ ه .
ق ) آغاز مى گردد ، چنانكه با مطالعه ء آثار مربوط به اين مرحله به چنين نتيجه أي مى رسيم .
اين مطلب نيز مورد تأييد ( فؤاد سزگين ) ، مستشرق معروف مى باشد ، با اين تفاوت كه سزگين كتاب يحيى بن يعمر را در كنار كتاب ( ابن عامر مقرئ ) ( م ١١٨ ه .
ق ) ياد كرده است ، در حاليكه موضوع كتاب ابن عامر عبارت از اختلاف مصاحف مى باشد ، چنانكه ابن عامر كتاب خود را با عنواني ياد كرده است كه بازگوكننده ئ موضوع آن است ، چرا كه أو اين كتاب را اختلاف مصاحف الشام والحجاز و العراق ناميده است ( ٥ ) .
پيدااست كه قراآت واختلاف مصاحف از هم متفاوتند ، زيرا ايندو تشكيل دهنده ء دو فن ودو علم متمايزى از علوم قرآني مى باشند .
شگفت آور است كه سزگين - كه در مقام نگارش تاريخ تدوين قراآت بر مى آيد - گرفتار چنين اشتباهي مى گردد ، وشگفت تر اينكه وى - عليرغم آنكه مدون تاريخ تدوين قراآت مى باشد - اختيار محمد بن محيصن ( م ١٢٣ ه .
ق ) - كه در قرائت ، بر مذهب وروش عربيت است - واختيار عيسى بن عمر ثقفي ( م ١٤٩ ه .
ق ) را دو كتاب در قراآت بر شمرده است .
تصور مى كنم اشتباه سزگين از عدم آشنايى كامل وى نسبت به تعابير ومصطلحات قرائت ريشه مى گيرد ( ٦ ) .
مرحله ء دوازدهم در اين مرحله سخن از ( قراآت سبع ) آغاز گرديد .
شروع اين كار از ناحيه ء ابى بكر محمد بن موسى بن عباس بن مجاهد تميمي بغدادي ( م ٣٢٤ ه .
ق ) در كتابش - كه به القراءات السبعه نامبردار است - انجام گرفت .
١ .غاية النهاية ٢ / ٣٤٧ .
٢ .غاية النهاية ٢ / ٩٩ .
٣ .النشر ١ / ٣٤ .
٤ .همان .
درباره ء كسانى كه در پاورقى منابعي راجع به آنها ذكر نشده است به الفهرست ، ط ، خياط ، صفحات ٢٨ ، ٢٩ ، ٣٠ ، ٣٥ ، ٥٥ ، ٧٤ ، ١٧٩ ، ٢٢٦ ، ٢٣١ ، ٢٣٣ رجوع نمائيد .
٥ .تاريخ التراث العربي ( القراءات ) .
٦ .رك .
تاريخ التراث العربي ، الباب الاول ، ( القراءات ) .
براى اطلاع از مطالبي كه ياد كرديم ، رجوع كنيد به : غاية النهاية از ابن الجزرى ، ضمن ترجمه ء احوال ابن محيصن وثقفى .
ونيز بنگريد به : الفهرست ابن النديم در مؤلفات مربوط به ( اختلاف رسم المصاحف ) .