اين كتاب در گزارش وجوه قراآت هشتگانه است كه به ترتيب سوره هاي قرآني تنظيم شده ، و حافظ شمس الدين جزرى درباره ء آن گفته است : من نسخه أي از اين كتاب را رؤيت كرده وديدم كه ابن ابى مريم آنرا بركاتب نسخه در ٥٦٢ ه .

ق املاء نموده بود ، ومحتواى آن بازگو كننده ء مرتبت والاى علمي ابن أبى مريم مى باشد .

در كتابخانه ء راغب پاشا نسخه أي از اين كتاب وجود دارد كه تاريخ تحرير آن به سال ٥٥١ ه‌ .

ق ضبط شده ، وبرآن اجازه أي است به خط مؤلف در ٥٥٧ ه‌ .

ق .

مؤلف انگيزه ء تأليف اين كتاب را چنين گزارش مى كند : ( هنگامى كه از تأليف كتاب موجز موسوم به ( المنتقى ) - كه در ذكر قراآت شاذه است - فارغ شدم گروهى كه آن كتاب كم حجم وموجز وپرفائده را ديده بودند خواهش كردند كه براىايشان كتابي مختصر وروشن در وجوه قراآت مشهور تأليف نمايم ، چه نياز به چنين كتابي بيشتر از كتاب قبلى است .

درخواستشان را پذيرفتم وبه تأليف اين كتاب پرداختم ، وچون نيمى از اين كتاب را نگاشتم پيش آمدها وگردش زمان مانع تكميل آن مى گشت ومرا از انجام اين مطلوب وخواسته ء قلبى باز مى داشت .

تا اينكه خداوند متعال ملهم داشت بنده ء ناتوان واميدوار به رحمتش اتابك أبو سعيد سنقربن مودود ( اعزه نصره وجعل من مواسم الفتح والظفر عصره ) را فرمان داد آن بخش از كتاب را در مسجدي كه در شيراز ساخته بود نمايان گذاشتند .

تا مستفيدين از آن بهره مند گردند ، واز آسيب كهنگى ونابودى مصون بماند ( أدام الله أيامه على العلم وذويه وشعفا باعداء مبانيه فامتع الله الدهر بجلالته ومد على الكافة ظل ايالته وهو غرة شاذهة في جبين الاسلام وشمس في أفق الدين صادعة للاظلام ) چون به شمول لطف خداوند سبحان وانعام اين منعم ، گشايش حالى وفراغت بالى يافتم به يمن همت بلندش شروع به اتمام اين كتاب نمودم .

تاريخ ساختمان ( مسجد سنقريه ء ) شيراز معلوم نيست ، ليك از شيرازنامه برمى آيد كه شهريار مذكور مسجد را در ميانه ء دوره ء ١٣ يا ١٤ ساله ( از ٥٤٣ تا ٥٥٨ ) - در سالهاى فرمانروائيش - ساخته .

از اينرو بايد تاريخ تأليف اين كتاب سالهاى آخر نيمه ء اول سده ء ششم ه‌ .

ق باشد .

اسلوب كتاب وروش مؤلف در اين كتاب چنين است كه در ديباچه گفته : ( وقصرت الكتاب على