اين نوع قراآت ، از ديدگاه علماء - با وجود آنكه به پايه ء قراآت متواتره نمى رسد - به سان قراآت متواتر ، داراى اعتبار است ، به دليل اينكه اين قراآت ، مستفيض ، ومقرون به خصوصياتي است كه اتصال آنرا به رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ويا معصوم ( عليه السلام ) قابل اطمينان مى سازد ، وهمين علم به اتصال روايت قراآت به معصوم ( عليه السلام ) اساس اعتبار قرائت از لحاظ قرآنيت مى باشد ، اينگونه قراآت عبارت از قراآتى است كه برخى از روات يا كتب معتبر در نقل آنها متفرد مى باشند ، مانند مراتب مد كلمه وامثال آنها .

٢ .قراآت غير مستفيضه : عبارت از قراآتى است كه امت نيز آنها را تلقى به قبول نكرده اند .

اين بخش از قراآت - از نظر مقرئين - از لحاظ قبول مورد اختلاف است ، لكن اكثر برآنند كه قراآت مذكور مقبول مى باشد .

ابن الجزرى در تعريف قراآت غير مستفيضه مى گويد : ( قراآتى است كه موافق با عربيت وداراى سندى صحيح ، لكن مخالف با رسم الخط مصحف مى باشد ) ( ١ ) .

ابن الجزرى نمونه هايى از اينگونه قراآت را ياد مى كند ومى گويد : ( قراآتى كه با اسناد صحيح در مورد زياده ويا نقصان ، ويا ابدال كلمه أي به كلمه ء ديگر وامثال آن مطرح مى باشد مى تواند مثالهائى از اينگونه قراآت به شمار روند ) ( ٢ ) .

طرح زير ، گوياى خلاصه أي از اقسام قراآت مى باشد : قراآت متواتره

صحيحه جامع اركان سه گانه

شاذه مستفيضه

غير مستفيضه سرانجام مى توانيم قراآت را در سه بخش خلاصه كنيم : ١ .

قراآت متواتره : عبارت از قراآتى است كه اتصال آنها به رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ويا معصوم ( عليه السلام ) قطعي واطمينان آور است ، اعم از آنكه نقل آنها متواتر ويا مستفيض باشد .

در اين بخش از قراآت ، قراآت مستفيضه مندرج است ، وبا تسامح مى توان قراآت مستفيضه را نيز ( متواتره ) ناميد ، ولى عنوان ( مقطوع بها ) را به كار نبريم تا مصطلح قرائي موروث وواژه واصطلاح قدماء را حفظ كرده باشيم .

١ .منجد المقرئين ، ص ١٦ .

٢ .همان مرجع وصفحه .