در اينكه قراآت قرآني از غنى ترين ميراث فرهنگى در اسلام ، وبويژه در رابطه با دانشهاى مربوط به زبان عربي - از قبيل اصوات وصرف ونحو وقواميس وفرهنگهاى لغوى - به شمار مى آيد هيچگونه اختلاف وترديدي ميان علماء به چشم نمى خورد .

راجع به جمع وگرد آورى مواد وعناصر قراآت قرآني ، دهها كتاب - به نظم ونثر - تأليف شده است كه ما پاره أي از آنها را به عنوان نمونه ياد مى كنيم : - السبعة ، از : ابن مجاهد .

- التيسير في القراءات السبع ، از : ابى عمرو دانى .

- النشر في القراءات العشر ، از : ابن الجزرى .

- الروضة في القراءات الاحدى عشرة ، از : حسن بن محمد بغدادي .

- غاية الاختصار ، از : همداني عطار .

- الموضح ، از : نصر بن على .

- الموجز ، از : اهوازي .

- الشاطبية ، از : ابى القاسم شاطبى كه منظوم است و : - شروح شاطبيه ، از قبيل :

فتح الوصيد ، از : سخاوى .

كنز المعاني ، از : جعبرى .

ونيز كنزالمعانى ، از : شعلة .

ابراز المعاني ، از : ابى شامة .

پيشينيان ابعاد مختلف قراآت قرآني را مورد مطالعه وبررسى قرار داده اند .

اين مطالعه به صورتي آشكار وروشن در كتابهائى نظير : كنز المعاني ساخته ء : ( شعله ) ترسيم شده است ، كتابي كه

مطالبي را كه در اين مقدمه وپس از آن درباره ء قراآت قرآن كريم مطالعه مى كنيد يكى از آثار نگارنده است كه سالها پيش به طبع رسيد .