إحقاق الحق و إزهاق الباطل - التستري، القاضي نور الله - الصفحة ١٦٠ - المستدرك على ما قدمناه من ترجمة القاضي الفضل بن روزبهان
ز بيمت در تزلزل فارس و ترك |
چو افكندى ز سر تاج قزل برك |
|
فكندى تاجش از سر اى مظفر |
فكن اكنون بمردى از تنش سر |
|
قزل بركست همچون مار افعى |
سرش را تا نكوبى نيست نفعى |
|
توئى امروز از اوصاف شريفه |
خدا را و محمّد را خليفه |
|
روا دارى كه گبر و ملحد دد |
دهد دشنام اصحاب محمّد |
|
تو او را نشكنى از زور مردى |
سرش را نا بريده باز گردى |
|
اگر گيرد امانى در سلامت |
بگيرم دامنت را در قيامت |
|
چنين ديدم ز اخبار پيمبر |
كه ذو القرنين بد در روم قيصر |
|
بذو القرنين از آن خود را علم كرد |
كه ملك فارسي با روم ضم كرد |
|
دو قرن او شه اندر جهان شد |
بشرق و غرب حكم او روان شد |
|
بيا اى نصر دين كسر صنم كن |
بتخت روم ملك فرسي ضم كن |
|
كه شرق و غرب را از دولت و لآكام |
بگيرد باز ذو القرنين اسلام |
|
ز اخبار ملاحم در صحابه |
چنين آورد كاتب در كتابه |
|
كه در اسلام بعد از قرن بىمرّ |
شود ديندار ذو القرنين ديگر |
|
تو آن دين پرور كشور ستانى |
كه ذو القرنين موعود جهانى |
|
بيا از روى عالم رنج بردار |
بكش زنهار مار و گنج بردار |
|
مراد من از اين نى گنج و مالست |
غرض گنج رضاى ذو الجلال است |
|
دو قرن ارزان كه ذو القرنين شد شاد |
ترا صد قرن عمرو مملكت باد |
|
الهى سرور ما پير گردد |
چو ذو القرنين عالمگير گردد |
|
ز نور عدل او عالم منور |
أمين أمين بگو تا روز محشر |
|