فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٠ - لقطه و مجهول المالك (١) آیة الله سيدكاظم حائرى

برو به همان جا كه آن را يافته‌اى و آن را معرفى كن. اگر خواهان آن بعد ازسه روز آمد، آن را به او بده، در غير اين صورت آن را صدقه بده.

٢. در روايت ضعيفى از ابن ابى يعفور آمده است كه امام صادق (ع) فرمود:

جاء رجل من المدينة فسألني عن رجل أصاب شاة، فأمرته أن يحبسها عنده ثلاثة أيام و يسأل عن صاحبها، فإن جاء صاحبها و إلاّ باعها و تصدّق بثمنها؛ (٣٥)

مردى از اهالى مدينه نزد من آمد و در مورد مردى از من سؤال كرد كه گوسفندى را يافته است. به او گفتم: آن گوسفند را سه روز نزد خود نگه دار و از صاحب آن پرس و جو كن. پس اگر صاحبش آمد [آن را به او بده]، در غير اين صورت آن را بفروش و پول آن را صدقه بده.

اين روايت مختص به حيوان است و اگر استدلال به آن در حيوان درست باشد، احتمال خصوصيت در حيوان مى‌رود؛ زيرا يك سال نگهدارى حيوان، مستلزم هزينه نگهدارى آن است.

٣. على بن جعفر در روايت معتبرى نقل مى‌كند كه از برادرم امام موسى بن جعفر (ع) در مورد مردى كه گوسفندى را در صحرا يافته است، سؤال كردم كه آيا براى او حلال است؟فرمود: رسول خدا (ص) فرمود:

هي لك أو لأخيك أو للذئب، فخذ و عرّفها حيث أصبتها، فإن عرفت فردّها إلى صاحبها، و إن لم‌تعرف فكلها و أنت ضامن لها إن جاء صاحبها يطلبها أن تردّ عليه ثمنها؛ (٣٦)

اين گوسفند براى تو يا براى برادرت يا براى گرگ است، پس آن را بگير و در همان جا كه يافته‌اى، معرفى كن. اگر صاحبش را شناختى، آن را به او بده