بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٦٥ - راهنمايي هاي انبيا و اوليا؛ بسترساز هدايت باطني و دروني

مي‌کنند. اما بر اساس آنچه گفته‌اند و در برخي کتاب‌ها آمده است، افراد بسيار نادري هستند که قدرت مشاهدة درون اشيا و درون بدن ديگران را نيز دارند. حتي برخي افراد که براي عکس‌برداري از اندام‌هاي دروني خود به راديولوژي مراجعه مي‌کنند، براي حصول اطمينان به آنان مراجعه مي‌کنند تا آن عکس‌ها را تأييد يا رد کنند. تصور کنيد خداوند چه نور مادي‌اي در چشمان اين افراد قرار داده که مي‌توانند درون ديگران را ببينند، و از ظاهر بدن به درون آن نفوذ کنند.

راهنمايي‌هاي انبيا و اوليا؛ بسترساز هدايت باطني و دروني

خداوند به انسان گوش و چشم باطن داده است، اما اين اعضا در ساية هدايت انبيا و پيروي از دستورات الهي فعال مي‌شوند و مي‌توانند آنچه وراي حجاب ماديات است ببينند و بشنوند، و در غير اين صورت کور و کر مي‌شوند. چنان‌كه ما چشم داريم، اما در صورتي که اين عضو سالم و آفت‌زده نباشد مي‌توانيم با آن ببينيم. همچنين چشم ما در تاريکي محض چيزي را نمي‌بيند؛ زيرا براي ديدن، افزون بر آنکه چشم بايد سالم باشد، بايد نوري به شيء مرئي و مورد مشاهده بتابد تا امکان ديدن فراهم آيد. در مشاهده‌هاي باطني و معنوي نيز نخست انسان بايد چشم دل داشته باشد، که خداوند استعداد برخورداري از آن را در همة انسان‌ها نهاده است، و چون برخي از اين استعداد استفاده نمي‌کنند، چشم دلشان کور مي‌شود. سپس، بايد نور هدايت بيروني از جانب خداوند و توسط فرستادگان او بر محيط حقايق و معارف باطني و معنوي بتابد تا در پرتو آن، امکان مشاهدة معنوي براي چشم دل فراهم آيد. از اين روي، در جملات آغازين اين خطبه، حضرت دربارة خداباوران و خداترسان مي‌فرمايند چراغ هدايت در دلشان روشن مي‌شود و در پرتو آن، پرده‌ها و حجاب‌هاي ظلماني کنار مي‌روند و چشم دل آنان به حقايقي که براي کوردلان ناپيداست روشن مي‌گردد و آنان چيزهايي را مي‌بينند که خيل بي‌شمار گمراهان نمي‌بينند.