بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٧ - كوچك شمردن گناهان و بدعت گذاري
وَاتَّهِمُوا عَلَيْهِ آرَاءَكُمْ؛[١] [آنگاه كه در مقام فهم و تفسير قرآن برميآييد]، پيشداوريها و آراي خود را متهم ساخته و تخطئه كنيد.
كوچك شمردن گناهان و بدعتگذاري
يُؤْمِنُ النَّاسَ مِنَ الْعَظَائِمِ وَ يُهَوِّنُ كَبِيرَ الْجَرَائِمِ.
عالم فاسد به جاي آنكه مردم را متوجه خطرها و لغزشگاههايي سازد كه ايشان را از پيمودن راه بندگي خدا بازميدارد، آنان را از اين مخاطرات ايمن ميگرداند. همچنين او گناهان بزرگ را سبك و كوچك جلوه ميدهد و باعث ميشود كه فساد و گناه در جامعه گسترش يابد. بيشك اين رفتار با رفتار انبياي الاهي كاملاً در تعارض است؛ فرستادگاني كه به انذار مردم ميپرداختند و اساساً يكي از اهداف بزرگ رسالتشان پرهيز دادن مردم از مفاسد و گناهاني بوده است كه موجب حرمان از سعادت دنيوي و اخروي ميشوند. آنان براي آنکه مردم متوجه عمق زيان و خطر انحراف و طغيان در برابر خداوند شوند، پيوسته آنان را به ياد آخرت و حوادث سهمگين آن ميانداختند. خداوند دربارة عظمت هنگامة قيامت ميفرمايد:
إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ * يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُم بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ همانازلزلة رستاخيز چيزي است سهمگين. روزی که آن را را ببينيد [از هول آن] هر شيردهندهاي آن را كه شير ميدهد از ياد ببرد و هر زن بارداري بار خويش بنهد، و مردم را مست بيني و پنداري، حال آنكه مست نيستند و ليكن عذاب خدا سخت است.
[١] نهج البلاغه، خطبه ١٧٥. [٢] حج (٢٢)، ١، ٢.