بهترین ها و بدترین ها از دیدگاه نهج البلاغه - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٣ - اهل بيت(عليهم السلام) چشمه سار معارف و تکيه گاه زمين و آسمان

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا * وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا؛[١] آيا زمين را بستر و قرارگاه [شما]، و کوه‌ها را ميخ‌هايي نگردانيديم [تا زمين بدان‌ها استوار باشد و نجنبد]؟

بنابراين همان‌گونه که کوه‌ها موجب ثبات و استحکام زمين گشته، مانع اضطراب و تزلزل آن مي‌شوند، بندگان صالح خدا، به‌ويژه انبيا، اوصيا و امامان معصوم(عليهم السلام) سبب استحکام زمين و دفع بلاها و باعث نزول برکات الاهي مي‌گردند. آنان با بهره‌مند ساختن مردم از دانايي‌هاي خود، دينِ آنان را قوام و استحکام بخشيده، مانع انحراف و تزلزل در اعتقادات ديني و باور‌هاي مذهبي ايشان مي‌شوند، و در نتيجه، مردم با راهنمايي‌هاي آنان به راه حق و صواب رهنمون مي‌شوند و از عذاب و کيفر الهي مصون مي‌مانند.

اهل‌بيت(عليهم السلام) چشمه‌سار معارف و تکيه‌گاه زمين و آسمان

چنانكه در طليعة شرح اين خطبة نوراني گفتيم، برخي بر آن‌اند که حضرت در بخش اول خطبه به معرفي فضايل و ويژگي‌هاي متعالي خود و فرزندان معصومشان(عليهم السلام) مي‌پردازند؛ ويژگي‌هايي که در حد کمال و به طور يکپارچه در غيرمعصوم يافت نمي‌شود. برخي تعابير حضرت، از جمله تعبير فَهُوَ مِنْ مَعَادِنِ دِينِهِ وَ أَوْتَادِ أَرْضِهِ، اين نظر را تقويت مي‌کند؛ چه، تا کسي با دانشي نامتناهي، بر همة حقايق ظاهري و باطني قرآن اشراف نداشته باشد و نيز معصوم و مصون از جهل نباشد، نمي‌تواند مبيّن و مفسر قرآن و حقايق دين باشد، و معارفي را که مردم نمي‌توانند از ظاهر قرآن استخراج کنند در اختيار آنها گذارد. اين ويژگي‌ بي‌شک به پيامبر(صلى الله عليه وآله) و اهل‌بيت عصمت(عليهم السلام)اختصاص دارد. همچنين، تعبير «اوتاد»، همسو با تعابير برخي روايات