روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٩٠ - روزشمار جنگ شنبه ٤ دی ١٣٦١ ٩ ربیع الاول ١٤٠٣ ٢٥ دسامبر ١٩٨٢
قدمی که برمی دارند به فکر این باشند که آیا رو به وابستگی می رویم، یا به طرف رهایی و آزادی. و رابطه با کشورهای خارجی که نمی خواهند ما را ببلعند باید باشد. به آنها که می خواهند از طریق روابط ما را وابسته بکنند، هیچ لزومی ندارد و باید با احتیاط با آنها برخورد شود. ما باید به سمتی حرکت کنیم که می خواهیم با کفایت خودمان خودکفا باشیم. نه گندم از خارج بیاوریم و نه خوردنی و پوشاک و سایر وسایل دیگر که بعضی از این امور، درازمدت و بعضی در کوتاه مدت باید انجام بگیرد.»[١]
٤٣
معاون سیاسی اجتماعی وزارت کشور در مصاحبه ی رادیو تلویزیونی با توجه به نتایج مجلس خبرگان در مناطق کردنشین بر لزوم اقدامات عمرانی و فرهنگی بیش تر در این مناطق تأکید کرد.
عباس آخوندی گفت: «[در] انتخابات خبرگان در مناطق کردنشین جمع کل شرکت کنندگان ٥٧٩,٣٢٦ نفر در آذربایجان غربی جمع کل آرا ٥٠٤,٦٩١ نفر بودند. این انتخابات تسلط دولت را بر آن مناطق و علاقه ی مردم آن جا را نسبت به جمهوری اسلامی نشان می دهد. دولت در این مناطق به ثبات لازم رسیده است. اکنون که گروهک های ضد انقلاب در آنجا نابود شده اند، باید اقدامات عمرانی و فرهنگی بیش تری در آن جا صورت گیرد.»[٢]
٤٤
سعدون حمادی وزیر خارجه ی عراق در مصاحبه با مجله ی الحوادث چاپ لندن، درباره ی قرارداد الجزایر؛ رابطه ی عراق و امریکا و کشورهای عرب و کمک های مصر به عراق مطالبی ایراد کرد.
خبرنگار الحوادث به پای بندی ایران به قطع نامه ی ١٩٧٥ الجزایر اشاره کرد و گفت: «ایران یک سال قبل اعلام کرد که قرارداد الجزایر همچنان به قوت خود باقی است و عراق در آن موقع قرارداد را ملغی اعلام کرد، آیا موافقت نامه ی الجزایر به قوت خود باقی است یا خیر؟»
حمادی به دروغ ادعا کرد: «ایران در بدو روی کارآمدن رژیم کنونی به طور یک طرفه قرارداد الجزایر را ملغی اعلام کرد و به رسمیت نشناخت و ما نیز به نوبه ی خود مجبور شدیم آن را لغو نماییم، بنابراین، این قرارداد ١٩٧٥ الجزایر در حال حاضر از لحاظ قانونی مردود است، چراکه این موافقت نامه هم از نظر ایران و هم از نظر عراق ملغی اعلام شده است. بعد از بروز جنگ بود که ایران شروع به تشبث به موافقت نامه ی ١٩٧٥ الجزایر کرد.»[٣]
[١] سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی، صحیفه ی نور (مجموعه رهنمودهای امام خمینی)، جلد ١٧، تهران: انتشارات شرکت سهامی چاپ خانه ی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ١٣٦١، صص ١٢٣ و ١٢٤.
[٢] مأخذ ١، بخش اول.
[٣] مأخذ ٨، ص ٥، تهران - خبرگزاری جمهوری اسلامی، ٥/١٠/١٣٦١، به نقل از الحوادث چاپ لندن.