البته، ما از زکی یمانی تشکر کردیم که پول های نفت را برای خرید اسلحه به صدام می دهد و حزب الله ما می روند اسلحه ها را برمی دارند، چون ما نه می توانیم نفت بفروشیم، نه کسی در دنیا به ما اسلحه می فروشد. ما در شرایط فعلی دچار گرفتاری های وسیعی به عنوان مشکلات ناشی از تحمیل قدرت ها و ابرقدرت ها هستیم. مشکلات جنگ داریم، مشکلات سازمان دهی ارتش داریم.

فعلاً ٥/٢ میلیون بشکه نفت می فروشیم، خرج حزب الله و نان و پنیرش درمی آید، به امید روزی که این منابع حیاتی بزرگی که در زیر سرزمین ها به خصوص شیخ نشین ها در شمال عربستان سعودی، در عراق، در کویت و در دیگر جاهاست ولایتش ان شاءالله به دست امام بیفتد تا بتوانیم با این ابزار بزرگ مسلمانان را نجات بدهیم.»[١]

٢٣٢

به رغم تلاش برخی کشورها از جمله مصر، زئیر و سنگاپور برای حذف قسمت هایی از قطع نامه ی نهایی پیشنهادشده به اجلاس فوق العاده ی وزیران امور خارجه ی کشورهای عضو عدم تعهد در ماناگوا پایتخت نیکاراگوئه که در آن برخی اقدامات امریکا محکوم شده بود، هیئت نمایندگی جمهوری اسلامی ایران ضمن شرکت فعال در بررسی پیش نویس این قطع نامه، به افشای اقدامات مداخله جویانه در امریکای جنوبی پرداخت.

به گزارش کیهان: «هیئت ایرانی یادآور شد که مایه ی تأسف است که برخی هیئت های نمایندگی به اصطلاح غیر متعهد در قبال کشتار مردم امریکای لاتین به خصوص نیکاراگوئه ی انقلابی تا این حد بی تفاوت اند که حتی حاضر نیستند در بحث سیاسی، اعمال امریکا با صراحت مورد مخالفت قرار گیرد.

هیئت ایرانی سؤال کرد که چرا بعضی از اعضا در دفاع از مواضع عدم تعهد آن چنان ناصواب عمل می کنند که موجب تضعیف مبانی عدم تعهد می شوند؟

بنا بر همین گزارش، نماینده ی سنگاپور مصرانه درخواست اجتناب از محکومیت صریح امریکا را داشت، ولی نماینده ی ایران ضمن مخالفت شدید با وی اظهار داشت اگر سازمان ملل متحد کارایی داشت، احتیاجی به تشکیل جنبش عدم تعهد نبود و لزومی ندارد که سنن نادرست سازمان ملل را به جنبش عدم تعهد منتقل کنیم.»[٢]

[١] مأخذ ١٦، ص ٧.

[٢] مأخذ ١٥، ص ١٨.