روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ١٤٢ - روزشمار جنگ پنج شنبه ٩ دی ١٣٦١ ١٤ ربیع الاول ١٤٠٣ ٣٠ دسامبر ١٩٨٢
٥. اگر به جاده ی آسفالت غزیله - هورالسناف برسیم دشمن دیگر توان مقابله نخواهد داشت.»
وی در انتها تأکید کرد برای تضمین چنین اقدامی باید به نیروی مکانیزه متکی بود. با ادامه یافتن جلسه، اظهار نظر فرماندهان یگان ها از حمایت یک جانبه از عملیات یک یا دو مرحله یی به سمت بررسی و مقایسه ی این دو نوع عملیات سوق پیدا کرد. بنایراین، حاضران در ادامه بیش تر به مقایسه ی معایب و محاسن عملیات در یک یا دو مرحله پرداختند، چنان که مرتضی قربانی و مجید بقایی نیز مقایسه را مبنای سخن خود قرار دادند، اما این صف بندی همچنان در جلسه وجود داشت و تا حدی مانع دست یافتن جمع به یک نتیجه ی مشخص و واحد می شد. مثلاً احمد کاظمی صرفاً از اجرای عملیات یک مرحله یی دفاع می کرد. وی برتری های عملیات یک مرحله یی را چنین برشمرد:
«درست است که ما فاصله ی زیادی با خط دشمن داریم؛ زمان زیادی نیز نیاز داریم، اما برای انجام این کار [باید] تعداد خودرو (زرهی و...) در اختیار یک واحد مشخص قرار دهیم و این واحد پس از شروع عملیات برای حرکت (در عمق) آماه باشد. لذا، غیر ممکن است که ما دو مرحله یی عمل کنیم و بتوانیم از غزیله عبور کنیم. ما اگر شب اول تا هر جا که رفتیم، رفتیم والاّ دیگر نمی توانیم.»
اما طرف داران عملیات دو مرحله یی، با تأکید بر برتری داشتن عملیات یک مرحله یی نسبت به عملیات دو مرحله یی، به دلیل ضعف توان و نیرو، اجرای عملیات در یک مرحله را بعید می دانستند.
در نهایت با توجه به تکرار صحبت ها، محمدابراهیم همت غلامعلی رشید را که فرمانده ارشد حاضر در جلسه بود خطاب قرار داد و به جمع بندی نظرهای فرماندهان یگان ها پرداخت و گفت:
«کل بحث این است که ما به علت این که امکان عملیات را در دو مرحله نداریم، باید برنامه یی ریخته شود که اگر عملیات در یک مرحله موفق نشد جایی را به عنوان هدف تعیین کنیم که در آن جا بمانیم و در مرحله ی بعد عملیات را از آن جا ادامه دهیم.»
حسین خرازی و تعدادی دیگر از فرماندهان جمع بندی همت را تأیید کردند. که نوعی توافق ضمنی حاضران در جلسه را نشان می داد.
پس از آن، غلامعلی رشید در مقام مسئول جلسه، در جمع بندی جلسه گفت:
«جلسات (امروز)[١] مفید بود و اگر ادامه پیدا کند به یک راه حل می رسیم. کل برادرانی که می گویند یک مرحله عمل کنیم یا دو مرحله یی عمل کنیم هر دو یک چیز را می گویند.
[١] این جلسه که از ساعت ١١:٣٠ صبح آغاز شده بود، با رعایت دو نوبت تنفس برای اقامه ی نماز ظهر و عصر و صرف نهار و اقامه ی نماز مغرب تا ساعت ١٩:٤٠ ادامه یافت.