لشکر نجف معبر خود را به عرض ٢٠ متر تعریض کرد و تا عمق ٢٠٠ تا ٣٠٠ متر گسترش داد و نیروهای لشکر١٧ علی بن ابی طالب(ع) معبری را در جنوب رشیده (با فاصله ی ٧٠٠ متری معبر لشکر نجف) شناسایی و برای عملیات آماده کردند. لشکر حضرت رسول(ص) نیز روی معبر چپ خود (شمال رشیده) کار کرد و با پاک سازی تعدادی از مین ها، معبر آماده ی عملیات شد. لشکر ولی عصر(عج) که تازه وارد منطقه شده بود، نتوانست معبری باز کند. بنابراین، مقرر شد از معبر لشکر نجف استفاده کند.

در ادامه ی جلسات امروز با توجه به طولانی شدن مباحث مربوط به مانور عملیات و بروز مشکلاتی از جمله لو رفتن برخی معابر و از سوی دیگر هشیار شدن دشمن در خصوص محور هجوم نیروهای ایرانی و عمق منطقه ی عملیات، برای موفقیت عملیات در مرحله ی دوم و تضمین رسیدن به پل غزیله، چند راه حل از جمله "استفاده از زرهی و مکانیزه"؛ "استفاده از حدود ٢٠٠ موتورسیکلت سوار برای رسیدن سریع نیروهای زبده در عمق منطقه (غزیله) و "هلی برن" نیرو به محدوده ی پل غزیله مد نظر قرار گرفت و بار دیگر بر آن ها تأکید شد و از جمله ی این تدابیر، استفاده از هور العظیم بود که راه کاری برای دور زدن نیروهای دشمن در محور چزابه محسوب می شد.

در این مباحث، استفاده از "هورالعظیم" برای عبور دادن تعداد محدودی نیرو و رساندن آنان بدون درگیر شدن با خطوط دفاعی عراق به عمق دشمن در حلفائیه (در محور جاده ی چزابه)، به مرور در مجموعه تدابیر فرماندهان جایگاه جدی تری پیدا کرد.

بر این اساس، با توجه به این که شناسایی هایی نیز در هور انجام شده بود، در آخرین جلسه ی روز جاری که با حضور محسن رضایی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، علی شمخانی، عزیز جعفری، علی هاشمی (فرمانده سپاه سوسنگرد)، فریدون مرتضایی (فرمانده سپاه خوزستان)، کیانی (فرمانده لشکر قدس) و حمید رمضانی (مسئول اطلاعات منطقه ی هورالعظیم) تشکیل و تا ساعت ١ بامداد طول کشید، "حرکت از هورالعظیم برای تضمین رسیدن به غزیله و حلفائیه" در محل قرارگاه خاتم الانبیا(ص) بار دیگر بررسی شد.

در این جلسه، فرمانده کل سپاه پاسداران با ترجیح مانور "دور زدن یگان های دشمن" در مقایسه با "تک جبهه یی"، موفقیت در عملیات فتح المبین را در محورهای "عین خوش"، "رقابیه" و "علی گر زد" متأثر از دور زدن دشمن دانست و بر این اساس، بر استفاده از هور برای دور زدن نیروهای عراقی در محور چزابه تأکید کرد و گفت: «ما یک عامل می خواهیم که تک اصلی را تضمین کند و آن هور[العظیم] و هلی برن [است] و اگر نیرو را از هور وارد کنیم، نیروهای [دشمن] در چزابه را دور زده ایم، ضمن این که از این حوضچه [هور] تا زیر پل غزیله ٤٥ دقیقه راه است.»

غلامعلی رشید نیز استفاده از هور را یک امتیاز در تهاجم به نیروهای عراقی دانست