از کلام وزیر نفت لیبی و نیجریه معلوم شد عربستان حاضر شده است تا این سقف تولید را بپذیرد. ایران اعلام کرد چنانچه عربستان سعودی این مقدار سقف تولید را بپذیرد در سهمیه بندی خود تجدید نظر خواهد کرد.

نظر ایران این بود که اگر عربستان تولید خود را پایین آورد، وضع بازار خود به خود تثبیت می شود و کشورهایی که زیر فشار تولید عربستان هستند جان تازه یی پیدا می کنند.»

وزیر نفت افزود که ایران در این کنفرانس سه پیشنهاد مطرح و همچنین اعلام کرد تنها چاره ی حل مشکل، این است که کشورهای عضو اوپک تولید ١٧ میلیون بشکه در روز را بپذیرند. پیشنهادهای مطرح شده از جانب ایران چنین بود:

١. سقف تولید ١٧ میلیون بشکه در روز برای اعضای اوپک.

٢. سهمیه بندی تولید برای اعضای اوپک.

٣. تثبیت قیمت و حمایت از ٣٤ دلار برای هر بشکه از طرف اعضای اوپک.

بر اساس تثبیت سقف تولید، سهمیه ی عربستان ٥/٤ میلیون بشکه در روز تعیین شده و ایران هم پذیرفت تا در سهمیه ی خودش تجدید نظر کند. بنابراین سقف تولید و سهمیه بندی اعضای اوپک انجام شد و از این پس محور گفت و گوها قیمت نفت بود. وزیر نفت ادامه داد:

«در این جا بود که عربستان و کویت شروع به اخلال کردند و مسئله جدیدی را مطرح کردند که قرار نبود در جلسه ی مشورتی مطرح شود و آن عبارت بود از این که نفت مرغوب در حال حاضر ٥/١ دلار از نفت معمولی گران تر به فروش می رسد.

عربستان و کویت فشار می آورند که این نفت باید ٥/٢ دلار گران تر به فروش برسد. این امر برای کشورهای تولیدکننده ی نفت مرغوب مثل لیبی، الجزایر و نیجریه مقدور نبود، چراکه آن ها با افزودن یک دلار بر قیمت نفت بیش از ٥٠ درصد از فروش خودشان را از دست می دهند.

بر این اساس، عربستان اعلام کرد چنانچه تفاوت نفت مرغوب از ٥/١ دلار به ٥/٢ دلار تغییر پیدا نکند ما مجبوریم قیمت نفت پایه را پایین آوریم.

در این جا بود که تقریباً دست عربستان سعودی برای سایر اعضای اوپک رو شد و معلوم شد مقصود آن ها از تشکیل این کنفرانس پایین آوردن قیمت پایه بوده است تا به این ترتیب به همه ی اعضای اوپک ضربه بزنند.

در این مرحله کنفرانس ٢ قسمت شد و ٣ کشور کویت، قطر، امارات متحده و خود عربستان - که جمعاً ٤ کشور می شدند - نظر عربستان را تأیید کردند و اعضای دیگر

اوپک که ٩ کشور می شدند با نظر عربستان سعودی مخالفت و آن را رد کردند.