روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٢٤٧ - روزشمار جنگ یک شنبه ١٩ دی ١٣٦١ ٢٤ ربیع الاول ١٤٠٣ ٩ ژانویه ١٩٨٣

قوا" و ضعف نیرو در رسیدن به هدف اصلی (العماره) را از جمله معایب طرح برشمرد.

سرهنگ حسنی سعدی نیز در توضیح بیش تر محاسن طرح با فرض اجرا نشدن عملیات در فوقی، گفت: «وقتی نیروهای ما به عماره برسند، خطر از جناح راست (شمال) است و دشمن از این منطقه می آید و آنان را تهدید می کند، ولی اگر روی فوقی عمل کنیم، راحت تر می توانیم جناح راست عملیات (غزیله و العماره) را تامین کنیم.»

در ادامه، غلامعلی رشید نکاتی را در رد پیشنهاد فرماندهان ارتش مطرح کرد از جمله این که:

سپاه ١١ قدر به دلیل محدودیت در نیرو قادر نخواهد بود تا شمال رودخانه ی دویرج را تصرف کند.

· تلفات نیروهای خودی به دلیل هجوم جبهه یی برای تصرف منطقه ی پیشنهادی ارتش زیاد خواهد بود.

· امکان پذیر نبودن تثبیت شدن عملیات در طول یک روز در شمال دویرج (عملیات در این منطقه حداقل به ٣ روز زمان نیاز دارد).

· رعایت نشدن تمرکز قوا و دوتکه شدن نیروها.

· وجود موانع طبیعی و مصنوعی بسیار در منطقه.

پس از وی، محسن رضایی فرمانده کل سپاه پاسداران گفت:

«مانور برادران ارتش، هدف دیگری را به هدف قبلی اضافه کرده تا مانور قبلی با ضمانت بیش تری اجرا شود که البته اضافه شدن این مانور حُسن است برای این که انهدام بیش تری از دشمن انجام می شود، ولی وقتی امکانات خود را در نظر می گیریم عیب های این طرح ظاهر می شود. لذا، بایستی درگیری قطعی خود را روی هدف (اصلی) متمرکز کنیم، چون اگر تمام (قرارگاه) نجف را هم به کار بگیریم، حداکثر تا پشت دویرج می توانیم بیاییم.»[١]

در ادامه، غلامعلی رشید برای تأمین نظر فرماندهان ارتش و سپاه به جمع بندی طرح های ارائه شده برای تصرف العماره پرداخت و گفت: «سه راه کار عملیاتی وجود دارد:

١. رودخانه ی طیب تا چزابه به غزیله.

[١] در عملیات اصلی، تصرف جاپای غزیله برای حرکت به سمت العماره بر عهده ی قرارگاه نجف بود.