روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٤١٠ - روزشمار جنگ یکشنبه ٣ بهمن ١٣٦١ ٨ ربیع الثانی ١٤٠٣ ٢٣ ژانویه ١٩٨٣
سه کشور لیبی، سوریه و ایران در دمشق، اتحاد راه های مقابله با صهیونیزم، رژیم اشغال گر قدس و مقابله با توطئه های استکبار جهانی در منطقه و جلوگیری از به سازش کشیده شدن مسئله ی فلسطین بوده است. یکی دیگر از این محورها جلوگیری از توسعه ی تحرکاتی [که] برای سرپا نگه داشتن رژیم صدام به عمل می آمده، می باشد چون هم ما، هم سوریه و هم لیبی معتقدیم که وجود صدام در رأس حکومت عراق و وجود یک چنین رژیم وابسته یی موجب جلوگیری از تشکیل یک جبهه ی قوی بین ایران و اعراب بر علیه رژیم اشغالگر قدس می شود، چون صدام با حرکات اخیرش نشان داده است که با اسرائیل روابط و پیوندهای محکمی دارد و حتی بیان کرده که باید اسرائیل امنیتش تضمین شود.
این کشورهای مسلمان و عرب هستند که باید فریاد بزنند که امنیت ما از طرف اسرائیل به مخاطره افتاده است، آن وقت بعد از حمله ی اسرائیل به لبنان و کشتار هزاران نفر از مردم مسلمان فلسطین و لبنان و تخریب شهرها و دهات و از بین بردن بسیاری از آثار حیات در لبنان توسط نیروهای اسرائیل، صدام می گوید که ما باید امنیت اسرائیل را حفظ کنیم. این نشان می دهد که ادعای جمهوری اسلامی ایران از سال های گذشته که این رژیم یک رژیم وابسته است، ادعای حق و درستی بوده است. یک محور دیگر پس محور مبارزه با رژیم عراق بوده که این سه کشور اتفاق [نظر] دارند و هر سه کشور در این که ایران باید تا تحقق کامل شرایط خودش باید به جنگ علیه صدام ادامه بدهد، اتفاق نظر دارند و هر سه کشور معتقدند که باید از تلاش های مردم عراق برای سرنگونی رژیم عراق و برپایی حکومتی منطبق با خواست مردم عراق حمایت کرد. هر سه کشور اتفاق نظر داشتند و دارند که جبهه ی پایداری این بار با شرکت ایران باید احیا شود. نفس نزدیکی ما به حکومت هایی نظیر سوریه و لیبی و یمن جنوبی زمینه ساز یک چنین اتفاقی است بر علیه اسرائیل و موافقین اسرائیل و کسانی که می خواهند قضیه ی فلسطین را به سازش بکشانند. هم کاری های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بین این کشورهای ایران و سوریه و لیبی و الجزایر و یمن جنوبی مستغنی از بازگو کردن است. ما روابط مان با این کشورها رو به توسعه و گسترش است. موضع گیری های ما در مجامع بین المللی در رابطه با مسائل مربوط به فلسطین و جنگ تحمیلی عراق علیه ما و مسئله ی لبنان نوعاً موضع گیری های مشترک است و با هماهنگی کامل صورت می گیرد. در طول جنگ تحمیلی، کشورهایی نظیر سوریه و لیبی تا آن جایی که برای شان میسر بود، مساعدت های لازم را به ما کرده اند و متقابلاً هرگاه این کشورها مورد تهاجم قرار گرفتند، از طرف ایران حمایت سیاسی و حتی بعضاً نظامی شدند. اعزام نیروهای ما به سوریه و استقرار آن ها در سوریه در زمان تهاجم اسرائیل به لبنان، نشان دهنده ی