روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٥٤٣ - روزشمار جنگ سه شنبه ١٢ بهمن ١٣٦١ ١٧ ربیع الثانی ١٤٠٣ ١ فوریه ١٩٨٣
روزشمار جنگ سه شنبه ١٢ بهمن ١٣٦١ ١٧ ربیع الثانی ١٤٠٣ ١ فوریه ١٩٨٣
٤٥٢
امروز نیز موضوع اصلی جلسات فرماندهان بحث در مورد جنبه هایی از مانور عملیات آینده در منطقه ی فکه - چزابه بود. از آن جا که در صورت عملیات در محور فکه - چزابه، دشمن می توانست به ویژه جناح راست عملیات (ارتفاعات فوقی و شمال رودخانه ی دویرج و در ادامه به سمت هورالسناف) را تهدید کند، اجرای تک پشتیبانی در این محدوده، عمده ترین موضوعی بود که در بحث مربوط به مانور به آن پرداخته شد.
اولین جلسه ی امروز ساعت ٧:٣٠ تا ٨:٥٠ صبح با حضور رحیم صفوی، غلامعلی رشید، احمد غلامپور، حسین خرازی، احمد کاظمی، عزیز جعفری و بشردوست در محل قرارگاه خاتم الانبیا(ص) تشکیل شد.
نتیجه ی جلسه این بود که اجرای عملیات در محور فکه - چزابه به دلیل آمادگی یگان های عمل کننده ی خودی (در زمینه های مختلف از جمله انتقال عقبه ها، شناسایی ها و...) منطقی است. ضمن آن که در صورت تصرف منطقه ی بین طاوسیه تا چزابه و پیشروی به عمق، نیروهای خودی جناح مناسبی از دشمن می گیرند و از این منطقه به شیوه ی مناسب تری می توان به سمت راست (شمال) متمایل شد و به پهلوی دشمن زد. گفتنی است در صورتی که پیشروی به سمت شمال تداوم نمی یافت، عراقی های مستقر در این منطقه، نیروهای ایرانی را که به سمت غزیله در عمق منطقه پیشروی کرده بودند، به طور جدی تهدید می کردند.
غلامعلی رشید در این باره گفت: «اگر به فوقی حمله بکنیم تک جبهه[یی] است، اما در پایین (محور فکه - چزابه) این طور نیست اگر جاپای طاوسیه تا چزابه را بگیریم از نیروهای دشمن مستقر در فوقی پهلو می گیریم و بهتر می شود به طرف بالا (شمال) رفت و به پهلوی دشمن زد و اگر این مانور را انجام ندهیم و در فوقی عملیات انجام بدهیم، انهدام [نیروهای] خودی در جنوب دویرج زیاد می شود.»
هر چند در این جلسه تصمیم مشخص و قطعی گرفته نشد، اما همه ی حاضران در مورد ضرورت اجرای تک پشتیبانی برای درگیر کردن و انهدام احتیاط های دشمن اتفاق نظر داشتند.
دومین جلسه ی امروز ساعت ٩ صبح با موضوع "بررسی تک پشتیبانی و جمع بندی نهایی از مانور فکه - چزابه" با حضور جمعی از فرماندهان سپاه و ارتش برگزار شد. در این جلسه سرهنگ صیاد شیرازی، سرهنگ مفید، سرهنگ حسنی سعدی، سرهنگ قویدل و سرهنگ محمدزاده از ارتش و محسن رضایی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، عزیز جعفری، حسین خرازی، احمد کاظمی، محمدابراهیم همت و بشردوست از سپاه شرکت داشتند.
در ابتدای جلسه سرهنگ حسنی سعدی پرسید: «هدف از تک پشتیبانی چیست و این تک از کدام محور انجام شود؟»
غلامعلی رشید پاسخ داد: «مفهومی که از تک پشتیبانی در ذهن [فرماندهان] سپاه است [این است که] ما به تکی نیاز داریم که
١. از تمرکز و فشار دشمن در اطراف غزیله جلوگیری کند.
٢. از ورود و پاتک دشمن از معابری که از هورالسناف دارد جلوگیری کنیم.
٣. نیروهای دشمن را منهدم کنیم.»
تعدادی از فرماندهان سپاه از جمله عزیز جعفری و محمدابراهیم همت نیز بستن راه های دشمن در هورالسناف را تأیید کردند.
سرهنگ حسنی سعدی در توضیح در مورد عملیات پشتیبانی گفت: «تلاش اصلی و پشتیبانی به این معنی است، اگر تلاش اصلی موفق نشد تلاش فرعی بتواند عمل خود را انجام دهد.»
سرهنگ مفید نیز افزود: «در جاهایی که احتیاط [دشمن] قوی است [باید] سعی کنیم جاپای مان را محکم کنیم. ما باید کاری کنیم که اگر تلاش اصلی به دلایلی موفق نشد بتوانیم تک پشتیبانی را به تک اصلی تبدیل کنیم.»
اصرار مکرر ارتش بر اجرای عملیات دیگری از محور ارتفاعات فوقی هم زمان با عملیات اصلی و از سوی دیگر صحبت های فرماندهان سپاه مبنی بر امکان پذیر نبودن چنین اقدامی، کماکان مانع از رسیدن به یک جمع بندی قطعی در مورد چگونگی اجرای مانور پشتیبانی شد، اما فرماندهان سپاه و ارتش در این موارد زیر به توافق رسیدند:
· جا به جایی نیروها و میزان آمادگی یگان ها.
· عبور از رودخانه ی دویرج (چه بر اساس نظر ارتش، حرکت از فوقی به سمت جنوب، و چه از نظر سپاه، حرکت از دویرج به سمت فوقی).
· کنترل و هماهنگی.
· پشتیبانی آتش توپ خانه.
· تراکم نیرو.