نیست. قرار نیست که ما عماره را به یک شهر سوخته تبدیل کنیم. بهتر است در شهر درگیری ایجاد نشود، لذا باید در رمیله و غزیله عمل شود، بنابراین سرنوشت کلی عملیات به سرنوشت فوقی بستگی دارد و بهترین جای پا فوقی و حمرین [در شمال فوقی] است.»

سرهنگ دژکام نیز گفت: «ما تقریباً از نظر نفرات با عراق مساوی هستیم و [برتری ما] به شرط انتخاب زمینی مناسب است. با عمل در فکه - چزابه، احتمالاً متوقف خواهیم شد و عاقلانه نیست که ما نیروی پیاده را مقابل نیروی زرهی بگذاریم.»

با تکرار پیشنهاد فرماندهان ارتش مبنی بر عملیات در دو محور که با استدلال هایی نیز هم راه بود، این جلسه بدون رسیدن به یک جمع بندی مشخص به پایان رسید.

پس از این جلسه، سه جلسه ی دیگر به این ترتیب تشکیل شد: جلسه ی اول ساعت ١٨:٣٠ با حضور محسن رضایی، رحیم صفوی، رشید، احمد کاظمی، غلامپور، حسین خرازی و محمدابراهیم همت؛ جلسه ی دوم ساعت ٢١:٢٠ تا ٢٣:٣٠ با حضور فرماندهان سپاه: رحیم صفوی، غلامعلی رشید، حسن باقری، مجید بقایی، غلامپور، خرازی، احمد کاظمی، عزیز جعفری، بشردوست و اصغر کاظمی و نیز فرماندهان ارتش: سرهنگ قویدل، سرهنگ دژکام، سرهنگ محمدزاده، سرهنگ شاهان، سرهنگ مفید و رابط نیروی هوایی ارتش و رابط هوانیروز برگزار شد و سومین جلسه نیز در ساعت ٢٠ دقیقه ی بامداد با حضور محسن رضایی، رضا سیف اللهی، رحیم صفوی، غلامعلی رشید، حسین خرازی، احمد کاظمی، مجید بقایی، احمد غلامپور، عزیز جعفری و بشردوست تشکیل شد.

در این جلسات موضوع محوری که درباره ی آن بحث و گفت و گو شد، "طرح مانور" بود، اما به دلیل مشکلاتی که بیش تر مربوط به "استعداد" و "زمان" می شد، این مباحث به نتیجه ی نهایی نرسید.[١]

٣٨٥

حملات ارتش عراق به شهر آبادان خساراتی به بار آورد. امروز همچنین گروهی از نیروهای داوطلب و گردان های قدس لشکر٧٧ عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شدند.

در ادامه ی گلوله باران شهر آبادان ٣ مغازه تخریب و به بخشی از پالایشگاه این شهر آسیب وارد شد.[٢]

روزنامه ی کیهان از اعزام نیروهای داوطلب بسیجی و گردان های قدس لشکر٧٧ به جبهه های جنگ گزارش داد:

[١] سند شماره ١٦٠/د مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: دفترچه ی ثبت جنگ راوی قرارگاه خاتم(ص) در عملیات والفجر مقدماتی (تقی رضوانی)، ٦/١١/١٣٦١ تا ٨/١١/١٣٦١، صص ٦ - ٣، ١٩ - ١١ و ٣٥ - ٢١.

[٢] سند شماره ٦٤٣٠٤ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ: از سماجا٣ به نزاجا (معاونت عملیات و اطلاعات)، ٨/١١/١٣٦١، ص ٤.