ناشی از یک تضاد درونی هیئت حاکمه ی رژیم است. علاوه بر این، جمهوری اسلامی با بازداشت این توده یی ها می خواهد وانمود کند که بر خلاف تصورات برخی، حزب توده نقش در اداره ی جمهوری اسلامی ندارد. اکسپرس می نویسد: "به هر حال، بازداشت سران حزب توده و دیگر توده یی ها در جمهوری اسلامی نشانه ی تمایل جمهوری اسلامی به نزدیکی بیشتر با امریکا است."»[١]

٦٨٧

محمدجعفر محلاتی نماینده ی ایران در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد، عراق را به نقض حقوق بشر در جنگ تحمیلی و ناپدید کردن برخی اسیران ایران محکوم کرد. به گزارش خبرگزاری کویت، وی در سخن رانی خود اعلام کرده است: «با توجه به تمامی دیدارهای گذشته، بسیاری از اسرای جنگی اظهار داشته اند که آن ها به هم راه دیگر غیر نظامیان و سربازان ایرانی که هیچ گاه به اردوگاه "موسی" یا "رمادی" نرسیده بودند، اسیر شده اند.» محلاتی تأکید کرده است: «کمیته ی بین المللی صلیب سرخ در مورد دیگر اسرا هشداری نداده و برای دیدار از محل اقامت این اسرا نیز اجازه نیافته است.» محلاتی به نقل از گزارش کمیته ی بین المللی صلیب سرخ گفته است: «تا کنون از سوی وزارت خارجه ی ایران دو یادداشت به این کمیته ارسال شده و در آن به فهرست اسامی ٢١ زندانی در عراق که از طریق سرویس فارسی رادیو بغداد به ارسال پیام هایی مبادرت ورزیده اند، اشاره شده است. به هر حال، اسامی آن ها در لیست رسمی اسرای جنگی کمیته ی بین المللی صلیب سرخ ثبت نشده است.» محلاتی افزوده است: «تا کنون جمعاً ٣٣ نام طی سال های ١٩٨٠ و ١٩٨١ از سوی وزارت خارجه ی ایران در مورد ناپدید شدن هزاران ایرانی در عراق به کمیته ی بین المللی صلیب سرخ ارسال شده است.» نماینده ی ایران خطاب به کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل گفته است: «کشورش اعتراض خود را نسبت به حضور اسیر جنگی ایرانی در یک اردوگاهی در استادیوم بصره که اعضای کمیته ی بین المللی صلیب سرخ نیز هنوز نتوانسته اند از آن جا دیدن کنند به این کمیته تسلیم داشته است.» وی همچنین ادعا کرده است که ١٠ اسیر جنگی نیز از اردوگاه موسی ناپدید شده اند. در یک نامه ی کمیته ی بین المللی صلیب سرخ آمده است: مقامات عراقی از ادامه ی تحقیقات بیش تر این کمیته در این مورد جلوگیری کرده اند. نماینده ی عراقی در پاسخ به این اتهامات گفته است که عراق با اعضای کمیته ی بین المللی صلیب سرخ هم کاری کامل دارد. وی تاکید کرده است که این کمیسیون شایستگی رسیدگی به این موضوع را ندارد، زیرا این قضیه به دو کشوری مربوط می شود که در حالت جنگ هستند و موضوع ناپدیدشدگان مطرح نیست.

[١] همان، ص ٢٥، رادیو آزاد ایران، ٢٩/١١/١٣٦١.