توطئه ی دشمنان برای منصرف ساختن ما از این هدف ها تا امروز ناکام مانده است، نتوانستند مردم را از صفحه خارج کنند، چون این انقلاب اگر مردم را نداشته باشد هیچ چیز ندارد که بتواند موفقیت او را به طور کامل تنظیم کند.[١]

با این همه دشمن، با این ضعف امکانات مادی به نسبت دشمنان، یک نیروی اساسی در اختیار انقلاب است و آن مردم اند که مردم همه، به نوبه ی خود با ایمان شان در صحنه حضور دارند، عامل اصلی، باز ایمان است. مردم را نتوانستند از صحنه خارج کنند. ایمان مردم را نتوانستند از مردم بگیرند. دولت مردان بی اعتقاد به انقلاب یا به اسلام را نتوانستند بر دوش مردم سوار کنند. چند صباحی موفق شدند، اما امام و امت مانند بنیه و مزاج سالمی که عناصر بیگانه و نامتجانس با بدن را دفع می کنند، آن ها را دفع کرد.

با تبلیغاتی که در سطح جهان به راه انداختند نتوانستند حمایت ملت ها را که پشتوانه ی خارجی این انقلاب است از ما بگیرند. با تهاجم نظامی که یکی از تدابیر همیشگی استعمارگران در مقابل همه ی انقلاب هاست نتوانستند ما را به زانو درآورند. معمولاً در همه ی انقلاب ها و کشورهایی که تحولی در آن به وجود می آید، این یکی از تدابیر قطعی است برای ضد انقلاب که تهاجم نظامی علیه آن انقلاب ایجاد می کنند. این تجربه یی است که در آسیا، در امریکای لاتین، در افریقا و در همه ی انقلاب هایی که در این مناطق اتفاق افتاده، تکرار شده است، این جا هم شد، رژیم عراق را وادار کردند که به ما حمله ی نظامی بکنند و بازهم نتوانستند. پس همه ی تدابیری که برای انحراف این انقلاب اندیشیده بودند تا کنون غلط از آب درآمده است و انقلاب ما بر خلاف اغلب انقلاب های عالم هر چه از مبدأ و آغاز خود فاصله گرفته به اصول خود نزدیک تر و آمیخته تر شده است[٢]

در مورد جنگ باید به شما برادران و خواهران و به همه ی ملت ایران بگویم که به فضل الهی در مقدمه ی حمله ی بزرگ و سرنوشت سازی که عزیزان ما در جبهه ها بدان سرگرم هستند ما توانسته ایم ضربات کوبنده یی بر دشمن وارد کنیم.

این حمله باید ان شاءالله حمله ی سرنوشت ساز باشد و باید تکلیف دو جبهه را معین بکند و به فضل الهی باید دو ملت ایران و عراق از شر آتش افروزانی که هر دو ملت را زیر فشار قرار داده اند خلاص و راحت کند.»[٣]

[١] روزنامه ی جمهوری اسلامی، ٢٣/١١/١٣٦١، ص ١١.

[٢] همان.

[٣] همان.