دول خلیج فارس به صورتی غیر رسمی اعلام می دارند که تا به حال بیش از ٣٥ میلیارد دلار به دولت عراق کمک کرده اند و این در حالی است که آنان از توافق در مورد ٧ میلیارد دلار دیگری که عراق در حال حاضر تقاضا دارد، مردد می باشند [...] .

در صورتی که عراق پرداخت صورت حساب های خود را قطع نماید مالیات دهندگان فرانسوی لااقل باید ١٥ میلیارد فرانکی را که معادل ضمانت برای شرکت بیمه ی تجارت خارجی فرانسه تنها در زمینه ی اعتبارات غیر نظامی است، بپردازند.

آیا واقعاً ارزش دارد که پاریس چنین خطرات مالی را به عهده بگیرد. [...] آقای میتران در تاریخ ٢٦ نوامبر گذشته اظهار داشت ما نمی خواهیم که عراق مغلوب شود. مع ذلک مشکوک به نظر می رسد که وسایل نظامی فرانسه که از اهمیت کم تری نسبت به آنچه که روسیه به عراق می دهد برخوردار است، بتواند نقشی را در جریان درگیری ها بازی نماید.

وانگهی مشکل بیش از آنچه که در رابطه با تسلیحات مطرح باشد در سطح توانایی و چگونگی مبارز بودن ارتش عراق و قدرت نیروهای ایرانی برای ادامه ی حملات موفقیت آمیز شان مطرح می باشد، زیرا در شرایطی که رژیم و سیستم اسلامی در تهران خود را محکم و با ثبات می نماید به عکس رژیم بغداد با مشکلات متعددی مواجه بوده که سنجش و براورد وخامت آن بسیار قابل اهمیت می باشد.

افزایش موج سرکوب در عراق؛ شورش شیعی در جنوب؛ فعالیت های زیرزمینی تشکیلات مختلف مخالف و مخالفت ها و اختلاف نظرهای پی در پی در قلب قدرت بعث موقعیت دولتی که خود را قوی می نامد ضعیف می سازد.

لوموند در پایان مقاله با استناد به وضعیت ناپایدار رژیم بغداد، دولت مردان سوسیالیست فرانسه را به عاقبت اندیشی دعوت می کند و از آن ها می خواهد که در امضای قراردادهای نظامی - اقتصادی با بغداد محتاطانه رفتار نمایند.»[١]

٤٩٩

روزنامه ی امریکایی کریستین ساینس مانیتور در مقاله یی تلاش های سیاسی شوروی برای نزدیکی به کشورهای عرب را مورد توجه قرار داده و از همین منظر به تحلیل اقدام این کشور در ازسرگیری کمک های نظامی به عراق پرداخته است. در این مقاله آمده است: «پس از ٨ ماه تیرگی رو به رشد در روابط میان شوروی و جهان عرب،

[١] روزنامه ی جمهوری اسلامی، ١٧/١١/١٣٦١، ص ٣، به نقل از روزنامه ی لوموند.