نیروهای لشکر٧ ولی عصر(عج) پس از عبور از جاده ی آسفالت مرزی در مسیر رسیدن به کانال کشاورزی همچنان با نیروهای دشمن درگیر بودند و اخبار رسیده به قرارگاه حاکی از متوقف شدن پیشروی این یگان و تحقق نیافتن هدف مورد نظر بود.

در این میان، سرعت پیشروی لشکر٨ نجف در عمق منطقه ی دشمن بیش تر از یگان های دیگر بود. نیروهای این یگان پس از حدود ٣ ساعت معطل شدن برای تأمین جناح چپ خود پیشروی در عمق منطقه را آغاز کرده، پس از رسیدن به جاده ی آسفالت با بهره مندی از امکانات زرهی - مکانیزه ی تیپ٢ لشکر ١٦ زرهی قزوین به سرعت خود را از مسیر پاسگاه وهب[١] (عراق) به شرق کانال کشاورزی رساندند و با چرخش به سمت جنوب در امتداد این کانال به سمت جاده ی چزابه پیشروی کردند و با یک خیز که سرعت مناسب را داشت، در نهایت موفق شدند به بخشی از جاده ی چزابه دست یابند.[٢]

نیروهای تیپ قمر بنی هاشم هم چون دیر وارد عمل شده بودند، به دلایل متعددی از جمله تجمع و تراکم نیروها در معابر و سردرگمی آنان؛ توجیه نبودن در خصوص منطقه و ضعف در هدایت نیروها و... هنوز به نتیجه نرسیده بودند و پیشروی چندانی نداشتند.

علاوه بر این مشکلات، یگان ها هیچ گونه الحاق قابل اتکایی به هم نداشتند و اغلب به شکل ستونی در محورهای خود پیشروی می کردند و نیروهای عراقی به طور پراکنده در بین آن ها حضور داشتند و آنان را تهدید می کردند.

در این وضعیت، مشورت فرماندهان ارشد سپاه برای حفظ مناطق تصرف شده در حین هدایت عملیات ادامه داشت. با توجه به زمان کمی که تا روشن شدن هوا باقی مانده بود، رسیدن یگان های ٢٧، ٧ و ١٧ به کانال کشاورزی بعید به نظر می رسید؛ بنابراین، قرار شد نیروها، خط پدافندی خود را در پشت جاده ی آسفالت مرزی در حد فاصل پاسگاه رشیده تا پاسگاه کرامه تشکیل دهند و در جناح راست خاکریز احداث شده به دست نیروهای لشکر٢٧ حضرت رسول(ص) از رشیده تا جاده ی آسفالت مرزی و در جنوب نیز (بدون اطلاع از حرکت موفق لشکر٨ نجف و تصرف بخشی از جاده ی چزابه) از حوالی پاسگاه کرامه (عراق) تا جاده ی آسفالت خاکریز احداث شود.

رحیم صفوی این تدبیر را برای ابلاغ به یگان ها به غلامعلی رشید اعلام کرد. همچنین،

[١] پاسگاه وهب مسیر عبور نیروهای لشکر٨ نجف در پیشروی به سمت کانال کشاورزی و از آن جا به طرف جاده ی چزابه بود.

[٢] به رغم حرکت موفق نیروهای لشکر٨ نجف در تصرف بخشی از جاده ی آسفالت چزابه، خبری از این اقدام به قرارگاه نرسیده بود.