روزشمار جنگ ایران و عراق - مرکز اسناد و تحقیقات سپاه - الصفحة ٦٣٩ - روزشمار جنگ دوشنبه ١٨ بهمن ١٣٦١ ٢٣ ربیع الثانی ١٤٠٣ ٧ فوریه ١٩٨٣
رئیس مجلس سپس با یادآوری این که ارتش ایران به دلیل صدمه دیدن و تصفیه شدن در جریان انقلاب اسلامی، آماده برای دفاع نظامی آماده نبود، گفت: «روزهای اول جنگ، عراق ظاهراً پیروز بود، ولی هنگامی که به دستور امام فرمان بسیج عمومی داده شد مقاومت و دفاع مردم و نیروهای نظامی ما شروع گردید و پس از مدتی که نیروهای رزمنده ی ما آماده و منسجم شدند حرکت دفاعی ما تبدیل به تهاجم گردید و قدم به قدم عراق را عقب راندیم.»
حجت الاسلام رفسنجانی افزود:
«ما از همان روزهای اول حرف مان را برای صلح و ادامه ی جنگ زدیم و امروز نیز پس از گذشت دو سال، همان حرف را می زنیم که آن بیرون رفتن عراق از خاک میهن اسلامی، پرداخت غرامت و مجازات متجاوز بود، ولی آن ها با فرستادن ایادی خودشان به اسم میانجی گری می خواستند ضمن در اشغال داشتن خاک کشور ما امتیاز بگیرند و روحیه ی مردم ما را خراب کنند، اما چون آن ها به شرایط ما جواب مثبتی ندادند ما می جنگیم تا حقوق مان را بگیریم و متجاوز را مجازات نماییم.»[١]
٥٤١
میرحسین موسوی نخست وزیر، در مصاحبه با خبرگزاری جمهوری اسلامی درباره ی نتایج عملیات والفجر گفت:
«این حمله و پیروزی رزمندگان طبیعتاً نیروهایی را در داخل جنبش غیر متعهدها متوجه خواهد ساخت که تا چه اندازه سخن ما جدی است. سخنی که ملت ما می گوید نه دولت مردان، به همین دلیل اگر جنبش غیر متعهدها به معنای واقعی غیر متعهد است و طالب صلح و آرامش در منطقه است، باید موضع خود را صریح تر در مقابل توطئه های قدرت های بزرگ روشن کند و یک موضع صریح در کنار مظلومین و در مقابل ظالمین بگیرد.»
نخست وزیر همچنین ضمن ابراز اطمینان از آثار افشاگرانه و مثبت این حمله بر غیر متعهدها، به رفتار دولت فرانسه در حمایت از حکومت عراق اعتراض کرد و گفت:
«هم اکنون فرانسه تمام پل های پشت سر خود را در منطقه ویران کرده و در مقابل این جنایاتی که رژیم صدام انجام می دهد، فرانسه هم سهیم است و با توجه به سقوط حتمی صدام در منطقه، فرانسه که سرنوشت خود را با این رژیم پیوند زده است ضربه یی خردکننده خواهد خورد. ضربه یی که مقابل هر نوع رخنه ی آینده ی این کشور به منطقه را خواهد گرفت و زمینه ی از بین بردن تمام منافع فرانسه را ایجاد خواهد کرد و ما از این مسئله خوشحالیم.»[٢]
[١] مأخذ ١٧، ص ٢.
[٢] مأخذ ١٧، ص ٢٢.