اول خود پرهیز کرده و بر اساس یک تاکتیک مشخص دستور عقب نشینی این نیروها را به عقب صادر کرد. کندی پیشروی یگان ها، دست یابی به هدف این مرحله (کانال کشاورزی) - که در جناح راست و میانی از جاده ی آسفالت غرب خط مرزی حدود ٦

کیلومتر فاصله داشت - را با تردید مواجه ساخت، لذا تدبیر فرماندهی بر این شد که مواضع تصرف شده تا جاده ی آسفالت غرب مرز بین المللی با احداث خاکریز تثبیت شود که تا ساعت ٦ صبح بخش هایی از این مأموریت اجرا شد و در حالی که هنوز خط منسجمی تشکیل نشده بود و الحاق بین یگان ها مشکل داشت، عراق پاتک های خود را آغاز کرد. فشار عراق باعث عقب نشینی نیروهایی که تا کانال دوم پیشروی کردند شد، اما در عمل گردان هایی از لشکر٨ نجف و ٢٧ حضرت رسول(ص) در دو قسمت از کانال دوم مانده و سعی در حفظ سرپل غرب این کانال داشتند به نوعی در محاصره قرار گرفتند و حماسه ی پرشوری از مقاومت و شهادت را آفریدند.

بدین ترتیب در شب اول، تنها بخش هایی از اهداف تعریف شده ی عملیات تصرف شد و تقریباً هیچ یک از یگان ها موفق به تأمین هدف های مرحله ی اول عملیات نشدند و با روشن شدن هوا حفظ مناطق تصرف شده و اصلاح و تقویت خطوط پدافندی برای مقابله با پاتک های بعدی دشمن وجهه ی همت یگان ها قرار گرفت.

طرح ریزی جدید برای ادامه ی عملیات

در مذاکرات فرماندهان سپاه و ارتش و بر اساس درک جدید و روشن تری که از زمین منطقه به دست آمده بود با رفتن تا عمق ٦ کیلومتری غرب جاده ی آسفالت مرزی عراق (کانال کشاورزی) که هدف مرحله ی اول عملیات بود موافقت شد. اما به دلیل ضرورت کسب آمادگی برای این اقدام، عملیات به شب بعد (١٩/١١/١٣٦١) موکول شد و در طول روز اول و شب دوم نیروها به تثبیت و تقویت مواضع و تکمیل خاکریزها پرداختند.

در بررسی مجدد وضعیت در روز دوم به دلیل پاره یی ملاحظات به ویژه محدودیت معابر وصولی، عملیات یک شب دیگر به تأخیر افتاد، لکن تصمیم بر آن شد که در شب (١٩/١١/١٣٦١) یگان ها به باز کردن معبر محورهای خود اقدام کنند.

در گفت و گو های انجام گرفته به دلایلی از جمله هوشیار شدن دشمن به محورهای هجوم، مانور نیز دستخوش تغییراتی شد.

استفاده از ٢٠٠ نیروی زبده ی موتورسیکلت سوار برای رسیدن سریع به پل غزیله؛ هلی برن ٢ گردان به محدوده ی غزیله و عبور دادن ٥ گردان از طریق هورالعظیم در جنوب منطقه ی عملیات به عنوان یک راه کار برای دور زدن دشمن در محور چزابه در مجموعه تدابیر فرماندهان جایگاه جدی تری یافت و در جلسات مستقلی جزئیات آن