در ادامه ی مباحث مربوط به بررسی طرح مانور (طرح عملیاتی شماره ١ کربلا) و در پی گفت و گوهایی که در چند روز گذشته به طور مستمر و در حداقل ٨ جلسه ی فشرده در رده ی لشکرها؛ ٤ جلسه در سطح قرارگاه خاتم(ص) سپاه پاسداران[١] و یک جلسه ی مشترک فرماندهان سپاه و ارتش انجام شد، ساعت ١٠:٣٠ صبح امروز جلسه یی با

[١] چهار جلسه ی قرارگاه خاتم الانبیا سپاه (شامل جلسه ی ساعت ٤:٣٠ بعد از ظهر روز ١٧ دی ١٣٦١در قرارگاه خاتم؛ ٢٠:١٥ تا ٣٠ دقیقه ی بامداد در قرارگاه کربلا با حضور همه ی فرماندهان قرارگاه ها و یگان های جنوب سپاه؛ جلسه ی ساعت ٨:٤٥ صبح روز ١٨ دی ١٣٦١ در قرارگاه کربلا و جلسه ی ساعت ٨:٣٠ صبح روز ١٩ دی ١٣٦١ با حضور فرمانده کل سپاه و فرماندهان قرارگاه های سپاه پاسداران در محل قرارگاه کربلا و یک جلسه ی مشترک با حضور فرماندهان ارتش و سپاه در ساعت ٩ صبح تا ٥ بعد از ظهر روز ١٨ دی ١٣٦١ در محل قرارگاه کربلا تشکیل شد. همچنین، غلامعلی رشید هنگامی که فرمانده کل سپاه به اتفاق برادران رحیم صفوی و حسن باقری برای پی گیری برخی امور مربوط به تشکیلات سپاه به تهران رفته بودند، ٨ جلسه در رده ی لشکرها در طول چند روز برگزار کرد که نوعاً بررسی طرح مانور و میزان آمادگی یگان ها بود.

حضور: محسن رضایی فرمانده کل سپاه پاسداران؛ مرتضی صفار؛ رحیم صفوی؛ علی شمخانی قائم مقام فرمانده سپاه؛ محمد باقری؛ غلامعلی رشید؛ مهدی بزرگ زاده؛ حسن باقری مسئول اطلاعات عملیات سپاه و عضو تیم طرح ریزی عملیات؛ مرتضی قربانی فرمانده لشکر٢٥ کربلا؛ حمیدی نیا فرمانده لشکر٥ نصر؛ مجید بقایی فرمانده قرارگاه کربلا؛ غلامحسین بشردوست طرح و عملیات قرارگاه نجف؛ محمدابراهیم همت فرمانده سپاه ١١ قدر و فرمانده لشکر٢٧ حضرت رسول(ص)؛ امین شریعتی؛ عزیز جعفری فرمانده قرارگاه نجف؛ نبی رودکی فرمانده تیپ ١٩ فجر؛ احمد غلامپور معاون قرارگاه کربلا؛ جوادی؛ ملک زاده؛ علی آبادی مهندسی قرارگاه نجف، از سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و سرهنگ علی صیاد شیرازی فرمانده نیروی زمینی ارتش؛ سرهنگ حسنی سعدی فرمانده قرارگاه مقدم نزاجا در جنوب؛ سرهنگ موسوی قویدل، سرهنگ دولت آبادی؛ سرهنگ دژکام فرمانده قرارگاه نجف؛ سرهنگ محمدی؛ سرهنگ شاهان عضو تیم طرح ریزی عملیات؛ سرگرد جانگداز، از ارتش جمهوری اسلامی ایران در محل قرارگاه کربلا تشکیل شد.[١]

در ابتدای جلسه سرهنگ قویدل نظر فرماندهان ارتش مبنی بر اجرای عملیات در ارتفاعات حمرین را توضیح داد.

وی در این توضیحات به کلیات طرح مورد نظر ارتش اشاره کرد که بر اساس آن؛ یگان هایی از سپاه١١ قدر و ٢ تیپ زرهی ارتش باید از محور پیچ انگیزه، ارتفاعات فوقی را تا دویرج تصرف کنند.

یک روز بعد، بخش دیگر سپاه قدر باید در شمال فکه حد فاصل مرز تا هورالسناف وارد عمل شود و با نابود کردن استعداد دشمن در این منطقه آن جا را پاک سازی و به سمت جنوب پدافند کند. هم زمان، در عملیات دیگری، سپاه٧ حدید با استفاده از یک لشکر، حد فاصل مرز تا کانال کشاورزی را تصرف کند و یک لشکر دیگر نیز پل غزیله را تصرف کرده، و یک لشکر نیز منطقه را پاک سازی کند. بر اساس طرح ارتش، سپاه سوم صاحب الزمان (که در براورد نیرویی سپاه برای این عملیات در نظر گرفته نشده بود) برای عملیات پس از غزیله و تصرف العماره باید وارد منطقه شود. بر اساس توضیحات سرهنگ قویدل، هدف از اجرای این عملیات تضمین عملیات اصلی (حمله به غزیله - حلفائیه و العماره) بود و محاسن آن عبارت بودند از: بسته شدن راه پاتک دشمن؛ سهولت در رسیدن به عقبه ی دشمن (در غزیله)؛ انهدام بخش عمده یی از نیروهای دشمن؛ محروم کردن دشمن از تسلط بر نقاط سرکوب منطقه؛ کوتاه شدن خط پدافند بعد از عملیات اصلی (العماره).

سرهنگ قویدل "کمبود نیرو" برای دو عملیات هم زمان؛ "رعایت نشدن اصل تمرکز

[١] سند شماره ١٠٠٨گ/ مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ.